Thuiskomen

Licht uit. Deur dicht. ‘Fijne avond’. Ik stap naar buiten. De drukte in, op weg naar rust in mijn hoofd en lijf. Binnen vijf minuten fiets ik tussen dennengeur, natte bladeren en diffuus zonlicht. Geen muziek, wel de stilte van de spits. Geen mobiel, wel een glimlach voor een vreemdeling. Toeterend en foeterend voor een stoplicht, ik zwenk er vrolijk langs. De stad uit, op weg naar liefde en gezelligheid. De zon in de rug, de wind in mijn haren. Steeds sneller, steeds dichterbij. De eenzame pony in de wei raakt mij. Zijn hoofdje hangt, of slaapt ie? Land van Elstar, Caesar, Rijn en Waal, hier kom ik. Wind tegen, deert mij niet, ik geniet. Nog even. ‘Dag lieve Trees, fijne wandeling met je vrouwtje.’ Ze hoort me, maar begrijpt het niet. Snuffelt en doet toch maar een plas. Ik kijk nog een keer achterom. Dan open ik de deur en ruik mijn stal. Ik ben er weer!

Advertenties

2 gedachtes over “Thuiskomen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s