Heimwee naar Sint

Sinterklaas moet het land nog binnenvaren, en ik heb nu al heimwee. Toen ik vanmorgen wakker werd, bleek de herfst definitief begonnen. De regendruppels stonden op het raam, de lucht hing zwaar boven onze straat en toen manlief ging werken was het nog pikkedonker. De herfst is, behalve het seizoen van intens mooi gekleurde, maar vallende blaadjes, vooral ook het seizoen van Sint voor mij.
Mijn ontbijt makend, starend uit het donkere keukenraam, had ik dus een hevig gevoel van heimwee. Gisteravond bespraken we aan tafel namelijk wat we dit jaar zullen doen op Pakjesavond. En vanmorgen realiseerde ik mij dat er met twee tieners in huis definitief een nieuwe fase is aangebroken. Niet meer in weer en wind half november naar de Sinterklaasintocht op de Waalkade in Nijmegen. Geen rode wangetjes meer bij het in ontvangst nemen van de eerste pepernoten uit handen van zo’n spannende Zwarte Piet. Geen mannetje meer die met zijn tong uit zijn mond een tekening voor Sint maakt, en er een wortel naast legt voor het paard. Geen naar beneden huppelende kids meer op weg naar een gevulde schoen. Geen sfeervolle, van opwinding zinderende weken op de basisschool meer. Geen bonkende buurman om de cadeauzakken aan te kondigen. Ik geloof nog steeds, maar toch zal vanaf dit jaar alles anders zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s