Je weet maar nooit

Vandaag was het zover. O ja, eerst een waarschuwing voor de heren die deze blog wel eens lezen: wellicht is het onderwerp van vandaag wat minder interessant voor je. Het gaat namelijk over kleding, heel veel dameskleding, een tweepersoons bed vol dameskleding. Het was namelijk vandaag zover. Het was tijd voor de ‘seizoenswissel’. De zomerkleding moest naar de bovenste plank in de kast en de wintergarderobe mocht weer eerste rang.
Daar komt heel wat logistiek bij kijken. Vandaar dat tweepersoonsbed. En de commode, en de stoel, en de vensterbank en o ja, er lag ook nog wel iets op de grond.
Het uit de kast halen is nog niet zo moeilijk: drie stapels werden het. Winter, moet beneden in kast; zomer, moet boven op plank; winter dan wel zomer, hoogste tijd om mijn garderobe te verlaten. Zo gezegd, zo gedaan. Winterstapel vervolgens in de kast gehangen, op kleur. Wat kan ik daarvan genieten. Van gebroken wit, via oudroze, paars en grijs, naar licht- en donkerbruin.
Vervolgens de zomerstapel: netjes vouwen, op de stoel klimmen en stouwen maar. Maar dan, die derde stapel: de kleren die daar op liggen…

Ik voel hoe ze naar me kijken. Boos, gekwetst, verdrietig. Afgedankt. Treurig liggen ze op elkaar, sommige hangen echt diepbedroefd hun mouwen of pijpen langs het bed. Ik kijk ernaar. Eerst nuchter, ’t is klaar. Maar dan zie ik de kleuren, de stofjes, die mij allen dierbaar zijn. Anders had ik ze niet gekocht, of waren ze al veel eerder weggebracht. Ik sla aan het twijfelen. Weet ik het wel zeker? Die lange roze rok is nu dan misschien een tikkeltje te groot, maar je weet maar nooit. En dat jurkje, die ik maar een keer heb gedragen heeft nog steeds dat leuke motiefje… Ik vouw de treurige bende tot een nette stapel en leg deze op de commode. Nog maar eens een nachtje over slapen dan…

Advertenties

Een gedachte over “Je weet maar nooit

  1. Jozee van Kroonenburg zegt:

    Hallo Anita, ik doe het zelf ook, elk voor en najaar zo met mijn kleding, het omwisselen van zomer naar winter en weer terug. Alleen dat derde stapeltje, daar hoef ik niet zolang meer over na te denken, dat geef ik mee aan de vrouw van mijn neef die uit Bulgarije komt.
    Haar familie en vrienden zijn er heel erg blij mee, en ik ook, want nu weet ik zeker dat het goed terecht komt.
    Ik heb deze methode ook aan mijn kinderen geleerd, maar die hebben nog steeds moeite met het derde stapeltje !!!!
    Groetjes Jozee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s