Gewoon tijd

Sinds vannacht staat het horloge, dat ik op mijn achttiende verjaardag van mijn oma kreeg, weer op de gewone tijd. Ik hoef daar overigens niets voor te doen, omdat het horloge altijd op wintertijd staat. Het knopje om aan de wijzers te draaien is namelijk kapot.

‘Gewone tijd’, zo noemde de nieuwslezer op de radio de wintertijd vanmorgen. Ik vind het eigenlijk heel bijzonder, die wintertijd. Toen ik om tien voor zeven tussen de gordijnen door naar buiten keek, zag ik namelijk een andere wereld dan gisteren. Het was nog een beetje donker en behoorlijk mistig. Het zag eruit zoals wintertijd er voor mij uitziet. Stil, een beetje in zichzelf gekeerd, teruggetrokken. Geen vogel te horen of te zien. Wel rijp op de randjes van de bladeren, die de bomen en struiken nog niet losgelaten hebben. Dat zullen ze snel wel doen. De bladeren, die ontloken in de lente, frisgroen werden in de zomer en geel- en roodbruin in de herfst, laten dan hun leven los en vallen op de grond, waar ze veiligheid en warmte zullen bieden aan het leven daar.

Wintertijd voelt voor mij, net zoals voor de natuur, als een periode van rust en naar binnen keren. Gordijnen dicht, verwarming en kaarsjes aan. Laat de koude dagen en lange nachten maar komen!

Advertenties

Een gedachte over “Gewoon tijd

  1. Cees Janssens zegt:

    Mooi verwoord kan er me helemaal in vinden
    De wintertijd is een periode van rust en stilte die ons weer een poosje dichter bij onszelf brengt zonder de ruis van de drukte en bewegingen die we in de zomer om ons heen ervaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s