Strandschilderij

Als je langs de waterlijn loopt, heb je niet in de gaten dat er op het strand nog meer mensen lopen. Ik niet in ieder geval. Het enige dat ik zie is water, wind en zand. Een prachtig beeld maken ze, speciaal voor mij.

Een grijsblauwe hemel, met lichtgrijze wolken, als schaapjes erin, of nee, als watten. Daaronder een groengrijze horizon. De schepen die links van mij de Nieuwe Waterweg uitvaren gaan verder dan daar.
Iets lager in mijn beeld witte en beige schuimkoppen op het water. Links voor mij spat het zeewater hoog op, aan de rechterkant is de climax van de golf al gepasseerd. Drie rijen dik komen ze mijn kant op, steeds vlakker, steeds dichter tegen de bodem van de Noordzee. Dan recht voor mij een grijsbruine vlakte van zand, met heel veel, heel kleine schuimkopjes. En als ik heel goed kijk, zie ik in het zand ontelbaar veel kleine schelpjes en kiezelsteentjes. Een flinke wind in de rug blaast fijne zandkorrels zo het strandschilderij in.

Ik ben stil bij het zien van al dit pastelkleurige natuurschoon. Zo anders dan de dagelijkse vergezichten in de Betuwe of de mij vetrouwde bossen van zuid-Limburg. Maar ook o zo verstillend mooi.

Advertenties

Een gedachte over “Strandschilderij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s