Er was eens …

… een meisje dat zichzelf en anderen nog wel eens voorbij holde.

Vroeger veel vaker en onbewuster dan tegenwoordig. Maar toch, ze zijn er nog steeds. Momenten, of in het slechtste geval zelfs dagen, waarop ik als een kippetje zonder kop in de weer ben. Of nee, eigenlijk juist niet zonder kop. Ik zit op dan namelijk vooral ‘in mijn hoofd’. Ik vergeet dan te voelen welke signalen mijn lijf me geeft. Die signalen zijn divers: rode wangen, een muisarm en pijn in mijn nek zijn er een paar die mensen in mijn omgeving wel eens van mij horen of zien. De signalen hebben één overeenkomst: eigenlijk zijn ze niet te missen! Ik doe op die momenten echter vooral mijn best om ze te negeren :-).

Gelukkig zijn er ook momenten, en steeds vaker dagen, waarop ik er heel erg ‘ben’. Bij mijzelf of bij de ander. Dat ik bewust kies voor rust of drukte. Voor on- of offline. Voor heden of verleden. Voor verdriet of plezier. Voor denken of voelen. Uitgelaten of ingetogen. Samen of alleen. Binnen of buiten, zakelijk of spiritueel. Voor praten of luisteren.

Het een is niet beter dan het ander. Het mag er allemaal zijn. Maar omdat onze, mijn tijd op deze wereld kwetsbaar kostbaar is, wil ik op elk moment zíjn, ongeacht wat ik doe, met wie of waar ik ben. Dat is een voornemen, nee, een afspraak met mijzelf.

En ze leefde nog lang en gelukkig.

Advertenties

2 gedachtes over “Er was eens …

  1. Cees Janssens zegt:

    Dit is een diepgaande filosofische tekst als ik er over nadenk,waarop het moeilijk is een voor mij gevoel een correcte reactie te geven ten eerste is het een tekst die de werkelijkheid weergeeft zoals jij en met jou velen het leven, de tijd beleven denk ik
    Ten tweede vind ik het moeilijk om me in de tekst te vinden omdat hoe waar deze ook is,om de eenvoudige reden dat mijn beleving van leven en tijd anders is. Zou dat het leeftijdsverschil zijn of een puur persoonlijke beleving van alles wat je in je verhaal zo treffend hebt neergezet
    Ben benieuwd naar je reactie

    • afrantzen zegt:

      Dag Cees,
      Volgens mij is er geen goed of fout in het geven van een reactie. Ik vind het erg leuk dat je elke dag de moeite neemt om mijn verhaaltje te lezen en er ook nog heel vaak op reageert.
      Tja, wat heet filosofisch? Voor mij staat er een stukje levenservaring beschreven. Heb lange tijd meer met mijn ‘hoofd’ dan met mijn gevoel gedaan en onder andere door de ervaringen zoals beschreven wilde ik het graag anders, dat lukt steeds beter.
      Jouw reactie maakt mij vooral nieuwsgierig naar jouw beleving van tijd en leven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s