W-w-wereld vol herkenning

In de film The King’s Speech gaat de Britse koning George VI de strijd aan met zijn gestotter. Het stotteren is al vroeg in zijn jeugd begonnen, in reactie op zijn angsten als vijfjarig jongetje.

We nemen in onze jeugd zo allemaal ons eigen ‘stottergedrag’ aan. Hiermee bedoel ik niet dat we allemaal gaan stotteren, maar wel dat we allemaal onze eigen overlevingspatronen ontwikkelen; manieren om om te kunnen gaan met de grote wereld om dat kleine kind, dat je dan nog bent, heen. Patronen die op dat moment functioneel zijn (of lijken), maar dat later vaak niet meer zijn. Volgens mij is niemand hier een uitzondering op, al zullen veel mensen daar liever anders over denken. Zelfs ik heb stottergedrag opgelopen ;-).

Ik herkende dan ook ontroerend veel in de strijd die George VI met zichzelf en zijn spoken aanging. Tegelijkertijd was het ook geruststellend fijn om te zien dat als je die spoken onder ogen ziet en leert om er op een andere manier mee om te gaan, dat ze dan verdwijnen, of veranderen in medestanders. Zoals de nog haperende letter ‘w’ van George; daarvan zei hij zelf aan het einde van de film dat ie gewoon bij hem hoorde. Hij was er niet bang van, maar omarmde hem als een metgezel.

Advertenties

Een gedachte over “W-w-wereld vol herkenning

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s