Troosten in gedachten

Vanmorgen bekeek ik voor mijn werk filmpjes van mensen, die in dezelfde organisatie als ik werken. Zij vertellen in die filmpjes wat zij doen en wat zij daar zo leuk aan vinden. Voor wie het niet weet: ik werk in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg, als communicatieadviseur.

Wat ik treffend vond was dat ze zeiden dat je om in de GGZ te kunnen werken moet beschikken over inlevingsvermogen en stevig in je schoenen moet staan. Helemaal waar. Maar wat mij het meest trof was de uitspraak van een stagiaire. Een jong meisje, dat aan het begin van haar loopbaan staat. Zij vertelt heel ontwapenend dat ze graag aandacht wil geven aan mensen die (te) weinig aandacht krijgen. Dat is, mijns inziens, zeker zo belangrijk als dat inlevingsvermogen en die stevige schoenen.

Een uurtje later, op weg naar huis, hoorde ik iemand heel hard huilen. Ik zag niet meteen waar het gehuil vandaan kwam, ik had ook aardig wat vaart op de fiets. Toen ik zag waar het vandaan kwam was ik er al ruim voorbij. Een jonge vrouw, aan de overkant van de straat, fietste huilend in tegengestelde richting van mij weg. Geen idee natuurlijk waarom ze zo verdrietig was, maar het raakte me. Hoe verdrietig zul je zijn als je hartverscheurend huilend op de fiets zit? Ze was te ver weg, maar o wat had ik graag, zoals de stagiaire het zo mooi had verwoord, aandacht aan haar willen geven.

Ik hoop dat het getroost heeft dat ik het in ieder geval in gedachten heb gedaan.

Advertenties

Een gedachte over “Troosten in gedachten

  1. Cees Janssens zegt:

    Ook in gedachten kun je mensen aandacht geven
    Dat hoeft niet altijd een op een te zijn
    Natuurlijk is het voor de nietszeggende ontvanger op dat moment geen troost
    Maar als iemand uit haar of zijn grootste verdriet is en er zich dan bewust van is dat er toch altijd mensen zijn zoals jij die aandacht voor de medemens hebben dan is dat goed
    Ik spreek hier uit ervaring
    Je staat daar vanmorgen ook met een stukje verdriet in Meerseldreef, dat is voor jezelf, maar wetende dat er mensen zijn die aan je denken en je de kracht geven om door te gaan
    Als jou dit raakt van die vrouw, komt dat zeker als kracht bij haar aan
    Was iedereen maar zo dan was het samenleven een stukje aangenamer
    Respect voor je dat je even bij dat moment stil stond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s