De snelweg en het bospad

Ik ben lange tijd geleden op pad gegaan. Het pad van kennis vergaren, van boeken lezen, van mijn koppie gebruiken. Dat pad heeft mij oneindig veel gebracht. Leuke en lieve mensen om mij heen, mooie leerprestaties, interessante en leerzame banen, leuke en minder leuke trainingen en cursussen.

Maar niets van dat alles weegt op tegen dat andere pad. Het pad van mijn hart. Dat pad lag er ook al toen ik nog een klein meisje was. Maar dat pad is heel lang een bospaadje gebleven. Een pad dat op een gegeven moment ook wat onzichtbaar raakte door alle ranken die erover heen groeiden, de bladeren die er op vielen en die niet weggelopen werden.

Het pad van het hoofd werd een snelweg, waar ik als vanzelf mijn weg wist te vinden. Ik wist welke afslag ik moest nemen om te komen waar ik wilde komen. Totdat ik afslagen ging nemen die ik nog niet kende. En ik af en toe verdwaalde in de weggetjes waar ik vervolgens op belandde. Ik schakelde dan snel de TomTom in om weer op de snelweg te komen.

Tot ik dat niet meer wilde, omdat ik begreep dat het pad van mijn hart mij riep en dat zou blijven doen totdat ik haar zou vinden. Met behulp van mensen om mij heen, gidsen die de weg in dat bos wel kennen, ging ik het onbekende terrein verkennen. En ik vond daar het pad van mijn hart. Met vallen en opstaan, door al die ranken en bladeren die hem uit het zicht hadden gebracht. Maar ik heb hem gevonden. En ik betreed hem steeds vaker.

Wat ik wil is dat dat bospad net zulk bekend terrein voor mij gaat worden als die snelweg. En waar een wil is, is een … bospad ;-).
En ik hoop vooral dat ik hem kan betreden met anderen, om ze te laten zien hoe mooi het daar is. En hoeveel rust, leegte en warmte in het bos te vinden is. Voor mij en vooral voor hen. Omdat het leven gemaakt is om samen te leven.

Deze blog is voor mijn gidsen. Dank!

2 gedachtes over “De snelweg en het bospad

  1. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita
    Dit is weer een verhaaltje dat me kippenvel bezorgt
    Wat heb je dat mooi verwoord
    Jij gaat de wegen die je moet hebben wel vinden
    Waren er maar meer mensen die zo in het leven staan als jij
    Gelukkig zijn ze er maar het moeten er nog veel meer worden
    Dat moeten we met samenleven voor elkaar krijgen

    Fijn weekend

    Groeten Cees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s