Kwetsbaarheid als schuifknopje van verbinding

Vandaag zag ik het TED-filmpje van een Amerikaanse artieste die de kunst van het vragen op basis van eigen ervaringen kon uitleggen. Zij leerde aan het begin van haar carrière dat vragen verbinden betekent. Dat vragen kwetsbaar maakt en schaamte met zich kan meebrengen. Dat de basis van vragen gelegen is in vertrouwen, in geven en ontvangen zonder angst, in elkaar ontmoeten en elkaar zien.

Omdat toeval niet bestaat, zag ik vandaag ook nog een filmpje van Brené Brown, een onderzoekster over wie ik al eerder heb geschreven. Ook zij vertelde over schaamte en over kwetsbaarheid en empathie. En over wat deze onderwerpen met elkaar te maken hebben.

Elk mens is op zoek naar verbinding, de manier om betekenisvolle en authentieke relaties op te bouwen. Volgens Brené Brown staat aan de ene kant op de verbindingsschaal schaamte en aan de andere kant empathie. Kwetsbaarheid is het schuifknopje tussen beide.

Empathisch zijn betekent je kwetsbaar kunnen opstellen, bij de kwetsbaarheden van een ander. Niet alleen je sterke punten laten zien, maar ook je worstelingen. Ga je naar schaamte, dan zeg je: ik kan mijn kwetsbaarheden niet laten zien want dan ben ik bang dat de verbinding verbreekt. Schaamte betekent angst, schuld en een verbroken verbinding. Wat een paradox!

Mensen zijn geboren om hun verhaal te vertellen, maar hoe doen we dat in een cultuur waarin we angst hebben, ons schamen ons verhaal te vertellen omdat we bang zijn anders te zijn. Maar iedereen kent schaamte! Op verschillende onderwerpen misschien, maar we kennen het allemaal!

Wat er nodig is voor verbinding is moed en compassie. Moed hebben betekent met je hart je verhaal kunnen, durven vertellen. Verhalen zijn een vorm van verbinding als andere mensen ons horen en luisteren. Om écht te kunnen luisteren moet je compassie hebben. Compassie hebben betekent kunnen luisteren en zien met je hart.

Openstaan voor wat er bij de ander is, ongeacht wat dat is. En er zijn voor die ander, gewoon omdat ie dat nodig heeft, hier en nu. Geen oordeel, geen advies, alleen een luisterend hart. Dan kunnen wij ons kwetsbaarheidsknopje verschuiven van schaamte naar empathie. En kunnen we vragen in vertrouwen, geven en ontvangen zonder angst, elkaar ontmoeten en elkaar zien.

Een gedachte over “Kwetsbaarheid als schuifknopje van verbinding

  1. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita
    Weer prachtig geschreven
    De naakte waarheid

    Als je zover kunt komen ben je al een aardig eind op weg om een compleet mens te worden

    Bij het lezen van jou verhaaltjes herken ik zoveel van mezelf en ben gelukkig ook al zo ver dat ik ook mijn zwakheden kenbaar durf te maken en dat voelt gewoon fijn om een compleet mens te kunnen en durven te zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s