Stille bezieling

Ik worstel al een tijdje met het ongrijpbare van ‘bezieling’. Wat maakt dat iemand doet wat ie doet, dat ie gaat waarvoor hij gaat. Dat ik doe wat ik doe, dat ik ga waar ik voor ga. Ik verkeer al een tijdje in een soort niemandsland. Ik sudder enerzijds in het besef dat er kwartjes zijn gevallen over hoe ik naar mijzelf keek en hoe ik dat best heb mogen bijstellen. En anderzijds weet ik nog niet 100% waar dat mij naartoe brengt.

Ik lees op internet: ‘Je bent meer dan enkel je lichaam en je hebt een subtiele innerlijke stem die van alles te zeggen heeft over jouw ontwikkeling, geluk en overleving. Die moedige stem is je intuïtie, de directe verbinding met je levenskracht.’

Tja, daar zit ik dan met de wijsheid voor me op het scherm. Wat betekent dat dan precies voor mij? Ik zoek verder en vind iets van Rumi, een Perzische dichter uit de 13e eeuw:

Je bent je eigen vogel, je eigen prooi en je eigen valstrik;
je bent je eigen ereplaats, je eigen vloer en eigen dak.
De eigenheid is dat wat in zichzelf bestaat.
Het ongeluk is dat wat van die eigenheid is afgeraakt.

Ik zit te peinzen. Langzaam maar zeker heb ik leren inzien dat juist de bewustwording die ik heb doorgemaakt en nog steeds doormaak, eigenlijk mijn bezieling is. En dat het zoiets is als aan mijzelf en anderen laten zien hoe je, hoe ik, op een andere manier tegen mensen, dingen, gebeurtenissen, kortom het leven kan aankijken. Dat ik daarvoor het beste heel stil ben. Dat ik nooit stil genoeg kan zijn. Het brengt me zelfs aan het twijfelen over dit blog. Misschien maak ik daarmee al teveel lawaai. Omdat ik wil laten zien wat mijn bezieling is, niet laten ‘horen’. Het brengt me terug bij een gedicht dat ik lang geleden overschreef  uit het blad voor patiënten in de GGZ-instelling waar ik werk:

Stilte is mooi
als je niets meer hoort
als alles echt voelt
als je niets meer moet

Stilte is mooi
als je bent wie je bent
en je bent mooi
en je valt dan stil
dan is de stilte zo mooi

Jeroen Zwaal

Advertenties

2 gedachtes over “Stille bezieling

  1. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita
    Wat een prachtig verhaaltje weer

    Als je het over stilte hebt dan heb je het over de stilte in jezelf en met jezelf

    Het kamertje in je hart waarin je jezelf terug kunt trekken in de stilte
    Waar je kunt horen hoe mooi de stilte is

    Om dit te kunnen horen zijn er ook mensen nodig die het talent hebben om de dingen uit het leven onder de aandacht te brengen waar andere mensen ook weer stil van worden en die wijsheid als bagage in hun kamertje van hun hart mee te nemen om zo ook de echte stilte te kunnen horen

    Daarom zijn je verhaaltjes zo belangrijk om de absolute stilte aan andere mensen door te geven

    Dus blijf schrijven aan je mooie blogs

    Pas heb ik een verhaal gelezen van een jongen van twintig jaar die in zijn rolstoel de wereld rond heeft gereisd zonder een cent op zak

    Ik heb het gelezen in “Vruchtbare aarde” editie 1.2013
    Dat zou je eens moeten lezen wat voor een levensfilosofie die jongen er op na houdt

    Groetjes Cees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s