De zon schijnt altijd

Op het moment supreme voor iemand met een redelijk volle werkweek, liet de zon het vanmiddag afweten. Ik had me net geïnstalleerd in een van onze tuinstoelen, toen de eerste schapenwolkjes aan de hemel verschenen en je weet het: als er eenmaal één schaap over de dam is, volgen er meer.

Ik moest het dus doen met de energie die ik afgelopen week had opgebouwd van het zonlicht dat geschenen had. Het laatste was gelukkig recent, eigenlijk wel heel recent. Rond het middaguur nam ik een kleine steekproef, om te voelen of het buiten warm genoeg was om met blote voeten en een half lange broek mijn nagels te lakken in de tuin. Het bleek zo loommakend warm, dat ik mijn nagels liet drogen terwijl ik ter plekke plat op de grond was gaan liggen. Gewoon, op het pad. Ik sloot mijn ogen en liet de zon mij verwarmen.

Door mijn oogleden heen zag ik warm wit licht. Het deed me denken aan de regenboogkleuren die ik afgelopen week regelmatig in gedachten heb gehad voor een soort van meditatie-oefening. Drie avonden achterelkaar zag ik de hemel geel, zachtgroen, indigo en violet kleuren nadat de zon was ondergegaan. Het was me niet eerder zo opgevallen, dat de zon in de ochtend de eerste kleuren van de regenboog, rood, oranje en geel, liet zien en in de avond dus die andere kleuren.

Later vanmiddag zag ik de zon niet meer. De pret was er niet minder om, want dat betekende dat we ons tuinhaardje gewoon lekker aanstaken. Maar toen na het avondeten de zon nog net even onder de wolken vandaan piepte, besloot ik tot een kleine avondwandeling. Kleine Zoon wilde wel mee in ruil voor een spelletje stratego. Deze keer zagen we de zon als een vlammend rode bal achter de horizon verdwijnen. De merels zochten hun slaapplaatsen op en wij werden met onze neus op de praktijk van de naderende zomer geduwd: hele zwermen muggen om ons hoofd.

Op moeilijke momenten vind ik het een prettige houvast te weten dat de zon altijd schijnt, ook al zie ik haar niet altijd. Haar energie haal ik niet alleen rechtstreeks uit haar zonnestralen, maar ook uit de kleuren die zij voortbrengt in de lucht en uit het leven in en om mij heen. En als ik het dan toch eens vergeet, dat ze er altijd is, ook als ik haar niet zie, gebeurt het me regelmatig dat ze me wakker schudt in de vorm van zo’n rode knipoog-voor-het-slapen-gaan.

Een gedachte over “De zon schijnt altijd

  1. Cees Janssens zegt:

    Halo Anita
    Mooi verhaaltje over de zon

    Vanmorgen ben ik om half vijf opgestaan om na mijn ontbijtje te gaan wandelen met de bedoeling om vanuit de schemer de dag geboren te zien worden De zon kwam als een prachtige oranje bal op en zette de natuur in een prachtig licht

    Dit is voor mij altijd het mooiste moment van de dag

    Fijne werkdag

    Groetjes

    Cees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s