Alles gaat voorbij

Geboren in 1969 had ik mijn tienerjaren in de jaren tachtig. Mijn muzieksmaak was breed en Material Girl Madonna één van mijn favorieten. Ik heb me lang afgevraagd hoe het kwam dat ik niet zoveel op had met The Beatles en The Rolling Stones. Ik wist eigenlijk alleen dat je óf de één óf de ander leuk vond, maar beide tegelijk: dat kon niet.

Inmiddels weet ik dat ik onder The Beatles-fans geschaard mag worden. In de loop der jaren heb ik hun muziek leren waarderen. Vandaag keek ik naar het laatste deel van een drieeneenhalf uur durende documentaire over The Quiet Beatle, George Harrison: Living in the material world.

Een lange zit, verdeeld over twee avonden en een zaterdagmiddag. Ik vond het eerste deel wel aardig en bleef vooral kijken omdat manlief hem onlangs op televisie had gezien en echt iets voor mij vond. Ik denk dat dat kwam door de zoektocht van George Harrison naar spiritualiteit in deze materiële wereld.

De scène met de begintonen van Here comes the sun raakte me. Wij draaiden dit liedje, door de Kings’ Singers gezongen, anderhalf jaar geleden op de crematie van mijn moeder. Ik vind het nog steeds een emotioneel liedje om naar te luisteren. Om het positieve dat het uitstraalt en het verdriet dat er voor mij bij hoort. Het was het eerste liedje dat George Harrison schreef voor The Beatles en het kwam uit in mijn geboortejaar. Het jaar daarna gingen The Beatles uit elkaar. Ik denk dat dat de reden is geweest waarom ze lang ver-van-mijn-bed voelden.

George Harrison heeft een lange en verre zoektocht naar spiritualiteit in het leven ondernomen. Hij was van mening dat leven op deze aarde in het teken van veranderen staat. In allerlei opzichten en niet in de laatste plaats van materieel naar spiritueel. Waarschijnlijk is dát wat mij nu zo raakte in de film. Het kwam voor mij allemaal mooi samen in een liedje dat ik niet eerder had gehoord:

Sunrise doesn’t last all morning,
a cloudburst doesn’t last all day.
Seems my love is up
and has left you with no warning.
It’s not always going to be this grey.

All things must pass,
all things must pass away.

Sunset doesn’t last all evening,
a mind can blow those clouds away.
after all this my love is up
and must be leaving.
It’s not always going to be this grey.

All things must pass,
all things must pass away.

All things must pass
none of life’s strings can last.
So I must be on my way,
face another day.

Darkness only stays at nighttime,
in the morning it will fade away.
Daylight is good at arriving at the right time.
It’s not always going to be this grey.

All things must pass,
all things must pass away.
All things must pass,
all things must pass away.

Een gedachte over “Alles gaat voorbij

  1. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita

    Wat een prachtig verhaal

    Ik ben wel een grote liefhebber van THE beatles en met name George Harrison

    Mijn favoriete nummer van John Lennon is Imagine

    Ik kreeg even kippenvel toen je dat nummer noemde dat ook op je moeders crematie werd gedraaid

    Het leven draagt mooie dingen in zich

    Fijn weekend

    Groetjes

    Cees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s