Niet denken maar zeggen: droeve blues

Vandaag neem ik afscheid van een collega die met pensioen gaat. Uiteraard staan wij op mijn werk uitgebreid stil bij deze overgang naar een nieuwe fase in haar leven. Meer dan ooit realiseer ik mij hoeveel meer en anders dit afscheid is dan ‘gewoon’ een volgende stap in een loopbaan. Dit is een van de grote stappen in het leven.

Waar ik mij ook erg bewust van ben bij haar afscheid is hoezeer de mensen om mij heen, niet alleen in mijn privésituatie, maar ook op mijn werk, fungeren als spiegel. In het schrijven van een lieve kaart voor haar staat dat dan ook centraal, naast de paradox van de klok stil willen zetten en de tijd die onherroepelijk doortikt.

Zij en ik kenden grote contrasten. Donker versus blond, klein versus groter, oud versus ouder. Om uit te kunnen leggen wat ik van haar heb geleerd, moet ik het kernkwadrant noemen. Het kernkwadrant is een manier om kwaliteiten, valkuilen, allergieën en uitdagingen van een mens in kaart te brengen. Mijn kwaliteit is waar ik goed in ben, mijn valkuil is mijn doorgeschoten kwaliteit, mijn allergie is het tegenovergestelde van mijn kwaliteit (en de doorgeschoten uitdaging) en mijn uitdaging is het tegenoverstelde van mijn valkuil. Maak even een tekeningetje met pijlen, dan begrijp je het!

De mooiste van onze contrasten vind ik in haar kwaliteit (en in de paradox/het kernkwadrant dus mijn uitdaging): zeggen wat ik meestal alleen durf te denken. Ik zal die kwaliteit, want altijd een goed voorbeeld, missen. En onder het mom van haar ‘niet alleen denken, maar ook zeggen’ koos ik ervoor om -misschien wel über- duidelijk te beschrijven hoe haar vertrek toch een beetje voelt.

Ik gebruikte daarvoor vrijelijk een passage uit een prachtig, maar ook heel droevig gedicht, Droeve blues, van W.H. Auden, een Engels-Amerikaanse dichter (vertaling Willem Wilmink):

… was mijn Noord, mijn Zuid, mijn West en Oost,
… was al mijn verdriet en al mijn troost,
mijn nacht, mijn middag, mijn gesprek, mijn lied,
voor altijd, dacht ik. Maar zo was het niet.

Een gedachte over “Niet denken maar zeggen: droeve blues

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s