Zondags kippetje

‘When in Spain, do as the Spaniards’. Ik weet niet wie mij dit heeft geleerd, maar ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat het de mooiste ervaringen geeft als je de lokale gebruiken afkijkt. Dat doen wij daarom al jaren op de zondagen in juli.

De ochtend brengen we op het strand door. Vanaf een uur of half tien wentelen we ons beurtelings in het zonnetje en in het zeewater. Dan weer insmeren en het ritueel herhalen. Tot een uur of half een. Als de toeristen zich hebben geïnstalleerd, sjokken wij, samen met een boel Spanjaarden, het strand weer af.

We douchen ons fris en fruitig en rijden rond kwart voor twee naar ‘de kippenboer’. Halen een nummertje bij de kassa, want de wachtrij is inmiddels opgelopen tot een half uur. Bestellen vast een drankje en wachten keurig onze beurt af. Dat doet me trouwens denken aan ‘in de rij staan’; dat is namelijk iets wat Nederlanders kunnen leren van Spanjaarden.

Spanjaarden maken in een winkel of postkantoor één lange rij, ook als er meerdere kassa’s dan wel loketten open zijn. Als de rij niet zichtbaar is, dan vraagt degene die binnenkomt, wie als laatste voor hem of haar is binnengekomen:’¿Quién es el último?’. Voorkruipende Spanjaarden, ik heb ze nog nooit gezien.

‘¡Número veinticuatro!’ We zijn aan de beurt. Gaan aan tafel zitten en hebben de menukaart al niet meer nodig. ‘Ensalada mixta’ vooraf. Een groot bord sla, uien, tomaten en olijven, zelf rijkelijk te besprenkelen met olijfolie, azijn, zout en peper. Dan ‘cuarto of medio pollo’, afhankelijk van de honger, met ‘patatas fritas’ en ‘mayonesa’. De smaken van al deze ingrediënten zijn eenvoudig en tegelijkertijd ongeëvenaard. Begeleid door een ‘litro agua sin gas’ en een ‘litro rosado de la casa’. En omgeven door heerlijk kabaal makende en vrolijke Spaanse families, met leden van 0 tot 99 jaar.

Op zondagmiddag zijn de buitenlandse toeristen in dit soort restaurants in de minderheid. Waarom begrijp ik niet, want er is niets leuker en heerlijker dan deze knapperige, zoute en beetje vette lokale specialiteit te eten op het warmst van de dag maar in de schaduw, om vervolgens lekker uit te buiken (ja, met mijn ogen dicht) en rond half zes weer naar het strand te gaan. Gegarandeerd zonder honger!

Advertenties

Een gedachte over “Zondags kippetje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s