De reis van angst naar vertrouwen

Deze week had ik met twee lezers van mijn blog -toevallig of juist niet- contact over ‘angst’. Ik had het van hen niet verwacht, net zoals zij misschien niet van mij. Dat zij, net zoals ik, bang waren, zijn, om stappen te zetten, iets op te pakken, iets nieuws te ondernemen. Tegelijkertijd realiseer ik mij dat het heel universeel en menselijk is, die angst. Ik heb er de afgelopen jaren zoveel over geleerd, dat ik het graag wil delen. Omdat ik het jou, of je nu een van die twee lezers bent of iemand anders, gun om de wereld vanuit vertrouwen tegemoet te treden en niet (langer) vanuit angst.

Die angst kwam in mijn geval vooral voort uit de reacties die ik van anderen verwachtte. Let wel, verwachtte, heus niet per se kreeg. De verwachting zat evenwel zo diep dat ik heel veel dingen niet zei, deed of maakte. Maar ondertussen waren ze er wel. In mijn binnenste. Je snapt het al, daar werd uiteindelijk geen mens blij van. Want de anderen kregen geen zicht op mijn binnenleven en ik raakte gefrustreerd en verdrietig omdat ik dacht dat ik niet mijzelf kon zijn. Desastreus voor mijn zelfvertrouwen.

Zicht krijgen op datgene wat ik dacht, wilde en voelde en de ruimte ervaren die ik als volwassene nou eenmaal heb om mijn eigen keuzes te maken, maakte dat ik de angst stukje bij beetje kwijtraak. Veel praten, lezen, nadenken, voelen, uitproberen, ontdekken, vallen en opstaan heeft hierbij een doorslaggevende rol gespeeld. Hij is er nog steeds hoor, die angst, vandaar ook mijn herkenning, maar hij wordt steeds minder prominent in mijn leven.

Iedereen maakt zijn eigen reis door het leven. Mijn verhaal tot in detail beschrijven heeft geen enkele zin, want kopiëren gaat niet werken. Maar wat ik wel kan doen, is mijn belangrijkste les delen, die volgde na het zicht krijgen op wat mij tegenhield:

ga iets dóen

Eerst misschien nog vanuit angst, maar naarmate je stapjes zet zal er vertrouwen komen. In de stapjes en belangrijker, in jezelf. Stop met bedenken, plannen, afwijzen, twijfelen. Ga iets dóen, of het nu een een cursus mindfulness volgen, een sollicitatiebrief schrijven, een workshop Creatief met kurk doen of wandelen en vriendelijk dag zeggen tegen iedereen die je tegenkomt is. Het gaat er (in eerste instantie) niet om wát je doet, maar dát je iets doet, hoe klein ook, vanuit vertrouwen, vanuit je hart. Daar komt altijd iets uit. En mocht die uitkomst niet bevallen, zie dan toch het zilveren randje: je hebt een stap gezet! Bedenk, als je bang bent, de kleinst mogelijke stap en ga die zetten. En onthou: het is de reis die telt, niet de bestemming.

Advertenties

3 gedachtes over “De reis van angst naar vertrouwen

  1. Jozee van Kroonenburg zegt:

    Hallo Anita, dank je voor je mooie verhaaltje.

    Maar het probleem is dat ik juist iemand ben, die altijd iets doet/ wil doen, omdat je dan de situatie kunt veranderen.
    Maar door heel veel negatieve ervaringen (op een na) in de afgelopen jaren, weet ik het nu niet meer, bij elke stap is het overwegen wel/niet doen , en dan durf je niet meer, wordt je bang en verdrietig voor weer een tegenslag.
    Je bent het vertrouwen in jezelf en de ander kwijt.
    Dus daarom denk ik, zal ik voorlopig maar helemaal niets meer doen, misschien is dat wel de bedoeling ???
    Rust en stilte !!!
    Daarna de situatie accepteren, en daarna weer verder gaan.

    Wie weet is dat mijn weg.

    Groetjes Jozee.

  2. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita

    Wat mooi dat je deze blog over angst schrijft

    Ook ik ervaar en ken angst

    Zeker na mijn CVA en omdat ik door onderzoeken bij de neurochirurg in Tilburg terecht ben gekomen omdat er een plekje op mijn hersens ontdekt is waardoor er een functie MRI half september gemaakt moet worden om te kijken of het groeit en hoe het precies zit omdat men als het eventueel opereren gaat worden zo veel mogelijk informatie wil hebben omdat het in het uitval gebied van de hersens zit
    Als het plekje niet te snel groeit houden ze het gewoon in de gaten en wordt er niet geopereerd

    Dat is dan even leven tussen hoop en vrees.

    Dan leer je met angst om te gaan en kom je er achter dat angst je niet verder helpt

    Maar zoals jij zo mooi in je blog schrijft de zaken: wat het ook is, positief aan te pakken kom je verder vooruit dan in de angst te blijven hangen

    Het lichaam en onze geest kan veel meer aan als dat wij dikwijls willen geloven

    Fijn weekend

    Groetjes

    Cees

    • afrantzen zegt:

      Tjee, heftig! Ik wens je vast sterkte voor september, maar zeker ook voor de tussenliggende periode van wachten. En voor nu: pluk de dag, geniet van het weekend!
      Groetjes Anita

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s