Volle maan en hazelnootschuimpjes

Afgelopen nacht was het volle maan. Om precies te zijn om 03.46 uur. Nog niet zo heel lang geleden zou ik hier echt geen idee van hebben gehad. Zeker sinds ik in dit blog elke dag een beeldend verhaal schrijf, ben ik mij veel meer bewust van de natuur om mij heen en de seizoenen die voorbijkomen. Onderdeel daarvan zijn zeker ook de maancycli en alles wat daarmee samenhangt.

Zo weet ik sinds gisteren dat deze volle maan de Maan van het Weerlicht heet, dat de bijbehorende boom de hazelaar is en dat deze maan in het teken van wijsheid staat: ‘We kunnen gaan oogsten op spiritueel vlak, waardoor onze wijsheid en innerlijke rijkdom gaat groeien. … Met deze maan kan je je bewust worden van het feit dat alles onlosmakelijk verbonden is met elkaar en dat jij dus ook in verbinding staat met alles om je heen. Op die manier kan je doordringen tot je eigen kern en ook innerlijk aan de slag gaan.’*

Ik hoorde wel eens mensen zeggen dat ze zo onrustig zijn bij volle maan. Ik vond dat altijd erg zweverig klinken. Maar toeval of niet, voelde ik mij gisteren en vandaag heel erg onrustig. Fliebels in mijn buik, slechte concentratie, een kort lontje. Het is op dit moment makkelijk om dat te wijten aan de spanning en onzekerheid van onze situatie, en eigenlijk te makkelijk, juist omdat ik de afgelopen dagen tot mijn eigen verbazing ijzingwekkend relaxt ben.

Onrust door volle maan of toch niet; de onrust kon ook voortkomen uit de drukke dag die ik had. Vanmorgen thuiswerken, tussen de middag met mijn mensen- en hondenvriendin wandelen en daarna snel boodschappen doen voor een driegangendiner in Italiaanse sferen als verlaat cadeau voor mijn jubilerende collega I. Broccolisoepje vooraf, gegrild vlees, geroosterde groenten, rucolasalade en risotto als hoofdgerecht en ricotta cheesecake als toetje. Ik ben bepaald geen keukenprinses, maar kan goed werken onder tijdsdruk en al zeg ik het zelf: het was mmm …

Maar ik geloof niet langer in toeval. Alles heeft een reden. Of meer dan één. Ik was ongetwijfeld onrustig door die volle maan; tegelijkertijd bracht die onrust zoveel energie dat alles lukte in de keuken. Nou ja, bijna alles. De hazelnootschuimpjes die ik maakte omdat de hazelaar hoort bij deze volle maan waren ingezakt. Toch smaakten ze overheerlijk. En ze brachten mij de wijsheid van deze maan: dat ik mij realiseer dat ik de afgelopen jaren zoveel rust heb gekregen, dat ik onze onzekere situatie heel ontspannen en in het hier en nu kan aanschouwen en dat ik zoveel vrede had met de ingezakte schuimpjes, dat ik ze gewoon uitgeserveerd heb bij de espresso en de lungo.

* Maan van het weerlicht

Een gedachte over “Volle maan en hazelnootschuimpjes

  1. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita

    Dat toeval bij volle maan niet bestaat heb ik ook vanmorgen rond half vier kunnen ervaren

    Ik werd wakker met flinke spierpijn in hiel schouder en heup.

    Woelen en draaien om weer in slaap te komen mocht niet baten

    Vanmorgen niet de energie om uit bed te komen. Tien uur opgestaan en zit nu te balen dat ik de kracht niet had om op tijd op te staan om te gaan wandelen

    De volle maan heeft me weer even laten weten dat de strijd niet altijd even gemakkelijk gaat

    Groetjes

    Cees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s