Dansen in het vuur

Vandaag is Samhain. Het oogst- en slachtfeest van de Kelten dat het begin van een nieuwe ritueel jaar markeert. En de dood is niet alleen het thema vanwege het slachten, maar ook vanwege de mysterieuze overgangsperiode tussen zomer en winter. De periode waarin ook overledenen en voorouders worden herdacht. De periode waarin de magische scheidslijn tussen leven en dood het dunst is. Het bijzondere vind ik dat ik dat ook zo voel.

Ik denk aan afgelopen maandag. De dag waarop een hevige herfststorm woedde. Waarop bomen werden ontworteld en noodlottige ongevallen plaatsvonden. Maar het was ook een storm om los te laten wat losgelaten mag worden, om weg te laten blazen wat overbodig is, zodat er ruimte komt voor nieuwe dingen.

Soms huil ik van geluk en haar kwetsbaarheid. Geluk om wat is, tranen om wat verdwijnt. En op een dag als vandaag voel ik dat ze bij elkaar horen, dat het een niet zonder het ander kan. Ik zoek recepten met pompoenen en tamme kastanjes en drink een glas goede wijn. Vanavond zet ik ook een symbolisch bord en glas op tafel voor wie mij dierbaar was. En een feestmaal voor ieder ander. Om los te laten en te vieren wat was, is en zal zijn. De kaarsen gaan aan. Ballast zal in rook opgaan, nieuwe kansen zullen dansen in het vuur.

Buiten is het donker en koud, maar binnen huist de warmte en brandt het licht. Letterlijk en figuurlijk.

Advertenties

3 gedachtes over “Dansen in het vuur

  1. Pingback: Zomervuur | Diadox

Reacties zijn gesloten.