Wet van Aantrekkingskracht

Opgelucht stap ik de keuken binnen. ‘De dierenambulance heeft het egeltje opgehaald!’ Wat de avond ervoor als een gezellig bezoekje begon, was geëindigd in een kleine reddingsactie.

Na het eten wil de poes nog even naar buiten. Ik open de voordeur en ze schiet langs me heen. Eenmaal haar voorpootjes buiten springt ze in de lucht. Blijkbaar heeft ze haar poten ergens in gezet wat haar min of meer katapulteert. Ik kijk naar beneden en zie twee koolzwarte kraaloogjes. Een egeltje. De ‘ohs’ en ‘ahs’ zijn niet van de lucht en al snel staan mijn drie mannen om me heen.

Ik weet inmiddels: géén melk, kattenvoer mag wel. Ik graai een handje poezenbrokjes uit het bakje achter me en het egeltje begint zichtbaar smakelijk te eten. Een paparazzi is geboren. Achter mij wordt lustig mobiel gefotografeerd.

We laten het egeltje al snel weer met rust. Mijn liefde voor dieren is in die zin zeker overgedragen in huis. Toch doe ik nog een paar keer die avond de voordeur voorzichtig open. Het egeltje heeft zich als een bolletje prikkels opgerold in het hoekje met de zijmuur. Een soort van Bermudadriehoek-hoekje, waar alle wind en regen van de avond en later ook de nacht omheen waaien.

Als ik ’s morgens weer kijk, ligt ie er nog steeds. Ik ga op mijn knieën zitten en zie zijn lijfje op en neer gaan. Hij leeft. Ik leg een nieuw hoopje kattenbrokken neer en ga naar mijn werk.

‘Mam, ik ben thuis en de egel ligt er nog steeds!’ belt Kleine Zoon rond half vier. Ik zet automatisch een tandje bij als ik met wind tegen ook op huis aan ga. Thuisgekomen besluit ik al gauw de egelopvang te bellen. De temperatuur is vandaag gedaald en vannacht wordt het nóg kouder. Het lijkt me geen goed teken dat dat kleine egeltje nog steeds zo ligt als gisteren. Hij zal toch niet, pal voor mijn deur, zijn winterslaap gepland hebben?

‘Wees voorzichtig met wensen, ze zouden zo maar kunnen uitkomen’, schiet ineens door mijn hoofd. Afgelopen zomer wenste ik nog een egelnestje in mijn tuin! De Wet van Aantrekkingskracht werkt niet altijd zoals ik denk dat ie doet!

De dierenambulanceman tilt hem liefdevol op. Zijn kopje zit verstopt onder zijn lijfje. Oogjes stijf dicht. Door de mooie zomer een telg uit een laat nestje. Te klein om de komende winter zo door te komen. ‘Maar nu komt het goed!’ zegt ie. Mijn hart maakt een sprongetje en ik doe opgelucht de voordeur dicht.

Advertenties

Een gedachte over “Wet van Aantrekkingskracht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s