Zeven vingers en een uil

Een doordeweekse dag vrij, met een feestelijke reden. Geen reden om niet wandelend wakker te worden. Het miezert heel zacht, maar dat geeft niet. Het past gewoon bij de tijd van het jaar. De drukte die ik buiten hoorde toen ik mijn schoenen dichtstrikte, rijdende auto’s en zelfs een politieauto met sirene, is alweer verdwenen. Het is nu nog alleen ik en de vogels. Ik hoor zelfs een uiltje.

Ik loop langs een huis, waar de bewoners het keukenraam grappig genoeg als een soort van etalage gebruiken. Dat zou ik ook wel willen. Passend bij de tijd van het jaar liggen er cadeautjes, verpakt in Sinterklaaspapier. Ik hou er wel van, van die subtiele versieringen die aangeven welk seizoen het is. Een Kerst- of lentekrans op de deur, winterviolen, de eerste narcissen of uitbundige bloeiende zomerbloemen in een plantenbak, een rijke oogst in de vorm van pompoenen, een kaars voor het raam, Paaslammetjes, noem het maar op.

Langs de eendenvijver zet ik het op een voorzichtig hollen, in een poging mijzelf in een dag klaar te stomen voor de estafetteloop op mijn werk morgen, waarvan ik beloofd heb eraan te zullen meedoen. 400 meter, moet lukken. Vandaag staak ik mijn poging puffend na 100 meter ;-). Dan kom ik bij de zeven-vinger bruggen.

Dat weet ik nog niet als ik er langs loop hoor, ik heb dat later opgezocht op internet. Het is een kunstwerk, bij mij om de hoek. Vijf keer zeven bronzen uiltjes op metalen staanders. Tot begin dit jaar. Toen werden er vijftien uilen, zeer gewild om het brons, gestolen. Onlangs zijn er nieuwe geplaatst. Het lichtpatinagroen van de nieuwe trekt mijn aandacht deze dinsdagmorgen.

Ze zijn me dierbaar. Ze stralen rust en wijsheid uit en brengen een bepaalde mysterie in mijn buurtje. Hun naam ‘zeven-vinger bruggen’ vergroot het mysterie alleen maar meer. Eigenlijk zou ik wel willen dat ik ze in mijn keukenetalage zou kunnen plaatsen. Niet zozeer passend bij de tijd van het jaar, maar wel als uiting van wat ik wel zou willen uitstralen: rust en wijsheid. Maar misschien is het zeker zo creatief om zelf een kunstwerk te gaan maken, iets kleiner en bestaand uit zeven vingers en een uil. Mocht het ooit zover komen, dan laat ik m hier zien!

22 november 2013:

20131123-123736.jpg

Een gedachte over “Zeven vingers en een uil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s