Eten van twee walletjes

Het contrast kon niet groter zijn. De hoeveelheid lichtjes op en langs de weg vanmorgen. De regendruppels op mijn regenpak. De onrust op het fietspad door grote groepen scholieren na twee weken vakantie. De regelzucht van collega’s uitgerust van vakantie terug. De hoeveelheid mails die mijn mailbox binnenrolde. Het aantal telefoontjes aan mijn roodgloeiende oor.

Nee, dan vorige week. Mijn fietslamp voor werkte niet zo goed mee, dus fietste ik nagenoeg op de tast. Geen wolk in zicht, mijn regenpak in de fietstas. De uitgestorven wegen en fietspaden op mijn route, een ieder nog op één oor. De stilte op het werk, de lege parkeerplaats. De vakantiemeldingen als respons op mijn digitale vragen. De enkele collega die ook aan het werk was die belde, gewoon om mijn stem te horen.

De feestdagenperiode aan het einde van het jaar is altijd een bijzondere tijd. De enkeling die werkt maakt het zichzelf naar de zin met kerstomaatjes, de radio en koekkransjes, terwijl de vakantievierders uitrusten en verstillen. Dit jaar had ik het beste van beide werelden. Ik werkte de twee dagen voor Kerst en de twee dagen na Nieuwjaarsdag. Het resultaat: vier dagen heerlijk ‘gebuffeld’ zonder ongewenste onderbreking en daartussendoor genoten van de donkere dagen waarop we het licht met een boom in huis halen en het nieuwe jaar met vuurwerk verwelkomen.

Ik hou er wel van, om te eten van twee walletjes :-)!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s