Weerloos zingen

Vandaag betrap ik mijzelf. Ik kan niet kiezen en het resultaat is, net als een paar dagen geleden, eten van twee walletjes; ik laat één oordopje van mijn MP3-speler in mijn oor zitten om naar de muziek te luisteren en haal het andere uit mijn oor om te kunnen meekrijgen wat er om mij heen gebeurt. Het zijn echter niet de auto’s die langs mij razen of de fietsers die mij tegemoet rijden die ik wil horen. Ik wil luisteren naar de vogels om mij heen.

Sinds de dag na Nieuwjaarsdag valt het me op: de vogels beginnen de dag alweer zingend. De dagen lengen nog maar net, en zij weten het. Weten dat de lente aan zijn lange tocht naar ons is begonnen. Er kunnen nog een boel koude dagen komen, maar het voorjaar is onderweg. De roodborstjes, merels, koolmezen en mussen zingen elk hun eigen lied. En wat word ik daar blij van!

Zo blij, dat ook ik het zingen niet kan laten. Nu zing ik wel vaker hardop, maar altijd een beetje besmuikt sinds de muziekleraar op de middelbare school zei dat ik met mijn ‘leuke koppie’ een aanwinst voor het schoolkoor was, maar niet als soliste ;-). Sindsdien zing ik alleen hardop als ik alleen thuis ben, in de auto zit of bij heel intieme intimi. Verder zing ik vooral van binnen. En dan vandaag: op de fiets.

Dat ik daar niet eerder op ben gekomen, heeft vast ook te maken gehad met mijn gemoedstoestand de afgelopen jaren. Ik had niet zoveel reden om op de fiets te zingen. Ik worstelde met heden en verleden, met oud en nieuw zeer. En dat heeft zijn functie gehad. Want alles is opgeschud en als stukjes van een nieuwe puzzel gelegd. De puzzel is nog niet af (als ie dat al ooit wordt), maar de contouren zijn helder.

Een daarvan is mijn van nature aanwezige positiviteit en vrolijkheid, die vandaag dus maakte dat ik mijzelf betrapte. Op het hardop meezingen met de liedjes op mijn MP3. En het toeval, dat niet bestaat, maakte dat ik uit volle borst met Bløf meezong:

Je hebt gewonnen
Je hebt me voor je
Weerloos
Na al die jaren

Nu sloeg de rest van de tekst niet op mijn situatie op dat moment, maar deze paar regels des te meer. Ik had me overgegeven aan mijn intense, blije gevoel dat tot uiting kwam in luid gezang. Ongeacht wat welke voorbijganger dan ook maar van mij zou denken! De roodborstjes, merels, koolmezen en mussen hebben mij ongetwijfeld vol verbazing nagestaard…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s