Tuingeluk

Vandaag begint het voetbalseizoen weer voor mij. Dat betekent ook op zaterdag de wekker zetten. Het voordeel van nóg vroeger opstaan door de week is dat ik toch het gevoel heb te hebben uitgeslapen. Het brengt evenwel met zich mee dat een ochtendwandelingetje in het vat blijft zitten tot zondagochtend.

Omdat ik het wel heel fijn vind om vroeg frisse lucht te snuiven, stap ik de tuin in terwijl het nog donker is. Alhoewel ik dat ook wel eens in de lente en zomer doe, is het verschil groot. Het voelt gewoon heel anders. Ik heb mijn warme fleece trui en joggingbroek aan en ben met mijn sloffen in de bootschoenen van manlief gestapt. In het westen zie ik de niet-meer-helemaal volle maan, bescheiden stralend achter nevelige wolken.

Ik kan het paadje in mijn tuin lopen met mijn ogen dicht. Toch moet ik goed kijken waar ik loop, want de merels hebben veel blad, mos en ander tuingerommel driftig op het pad gegooid in hun zoektocht naar eten. Zouden ze niet gezien hebben dat ik als altijd stukjes appel en zaad heb gestrooid in hun voederhuisje?

Ik zet langzaam en bewust mijn ene voet voor de andere. Met elke stap adem ik in en weer uit. Achterin de tuin draai ik me om, naar de kant van de zon. Die zie ik nog niet. Maar haar stralen zijn al goed op weg en belichten overtuigd een heldere hemel. Ik loop wakker terug naar mijn huis. Kopje thee, krantje. Laat de dag maar komen!

Advertenties

2 gedachtes over “Tuingeluk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s