Parelmoeren herinneringen

Waar ik ben is het prachtig, gedateerd toeristisch en relaxt. Ik zie een verlaten strand; zon, zee en wind. Ik waai uit, word gezandstraald en voel me opladen met energie. Mijn haar waait in mijn gezicht en proeft zoutig.

Mijn favoriete bezigheden zijn zandfiguren bouwen en oesterschelpen zoeken. Aan ingrediënten bepaald geen gebrek. Van het zand, dat vochtig is en daardoor lekker plakt, maken Grote Zoon en ik de mooiste kunstwerken, terwijl Kleine Zoon bewonderend toekijkt. Het hoogtepunt is een soort van Ganesha, maar dan anders: een kreeftenlijf met een olifantenhoofd. De oesterschelpen liggen op een strand een eind verderop. Ik heb een plastic tasje bij me, die zo zwaar wordt dat de hengsels bijna scheuren. De ene schelp is nog mooier dan de andere. Hier krijgt parelmoer zijn glans. En vult mijn hart zich met eenvoudig geluk.

Op een rommelmarktje in een vissersdorp kopen we een mediterraan tafelkleed en onderhandelt manlief een paar euro af van de prijs van een olieverfschilderij. In zijn beste Frans: vijf euro versus negen, zes versus acht. De Fransman geeft lachend toe aan zes en een half. Het doek reist bovenop onze reistassen mee naar huis en heeft inmiddels een jaar of acht een prominente plek in onze woonkamer. Vandaag ziet Kleine Zoon pas voor het eerst écht wat erop staat.

De zon, de zee en de wind. Ik heb gezien hoe ze daar zijn en ik zie ze vandaag met nieuwe ogen. Als stille getuigen van een bijzondere vakantie in Normandië.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s