Het egelprincipe

Vandaag las ik voor het eerst iets over het egelprincipe. Ik schoof aan bij een bijeenkomst van medewerkers die zijn geselecteerd voor een talentenklas. Ik ga een artikel over deze dag schrijven voor ons intranet en zag op een flap-over de term ‘egelprincipe’. Daar moest ik natuurlijk meer van weten.

‘Het egelprincipe is afgeleid van de Griekse parabel van Archilochus over de egel en de vos: ‘De vos ligt op de egel te wachten bij de kruising van een pad. De egel komt eraan en waggelt precies richting de vos. ‘Ah, nu heb ik je!’ denkt de vos. Hij springt bliksemsnel tevoorschijn. De kleine egel voelt gevaar, kijkt op en denkt: ‘Daar gaan we weer. Leert hij het dan nooit?’ Hij rolt zich op en wordt een bol met scherpe stekels. De vos bespringt zijn prooi, ziet het gevaar, stopt de aanval en trekt zich terug in het bos om een nieuwe strategie te bedenken. Elke dag vindt een variant op dit gevecht plaats.

De egel lijkt misschien een beetje simpel en sjofel, maar weet één ding erg zeker en blijft daarbij. Vossen zijn snel, mooi en geslepen en weten bovendien heel veel dingen, maar weten deze niet te integreren tot één geheel. De vos opereert op veel niveaus, ziet de wereld in al zijn complexiteit en onderzoekt alle alternatieven. De egel vereenvoudigt die complexe wereld tot één ding: overleven en straks weer eten. De essentie van het egelprincipe is dat – ook al is de vos veel slimmer – de egel altijd wint omdat een egel de essentie ziet en de rest negeert. Eenvoud overwint!’

Het deed mij denken aan de situatie waarin ik ongewild verzeild ben geraakt. De afgelopen week is het mij (weer) volkomen helder waar het om draait in dit leven: de liefde. Dat is de essentie. Lekker belangrijk,
een goede baan. En een mooi huis. Een dikke auto. Vaak op vakantie. Veel kennissen en nog meer ‘vrienden’. Chique of juist stoere kleding en bijpassend imago. Kijk mij eens! Ik ben wat ik heb!

Niet dus. De essentie is volgens mij wat je (immaterieel) geeft en ontvangt; onzichtbaar, maar o zo voelbaar. Zonder ruilhandel. Liefde dus, in de brede zin van het woord. Liefde voor de mensen om je heen. De dieren die je plezier geven. De warmte van collega’s in moeilijke situaties. De kleine woorden, gebaren en daden. Het gevoel dat je gezien en gewaardeerd wordt. Dat wat je hebt of doet niet belangrijk is. Maar wie je bent. Of bent geweest.

Mijn egelprincipe: simpel en misschien een beetje sjofel, maar welgemeend. Soms rol ik me op in mijn stekels en steeds vaker kies ik voor de essentie en weet ik dat er maar één ding telt: ik haast me langzaam door de liefde van het leven.

Een gedachte over “Het egelprincipe

Laat een reactie achter op Cees Janssens Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s