Essentie in the eighties

In januari ontvang ik een mailtje: op 12 april is er een reünie van het cabaret en koor van mijn middelbare school, 25 jaar terug in de tijd. Al snel staat vast dat ik hierheen ga. Aan deze schoolperiode bewaar ik goede herinneringen en het is zo lang geleden dat een reünie nooit kan tegenvallen.

Toch een beetje zenuwachtig vanavond. Zou het wel echt zo leuk worden als ik tot een paar uur geleden dacht? Wat nou als niemand mij meer herkent of als ik het helemaal niet leuk vind? Klokslag acht uur sta ik binnen met een glas prosecco in mijn hand. ‘Anita!’ Ik draai me om en zie een gezicht dat mij 25 jaar geleden heel vertrouwd was. Het blijkt vriendin Maaike. Ze heeft me aan de achterkant al herkend (!). Het is net alsof alle jaren die ertussen zitten wegvallen.

We hebben banen, huizen, mannen en kinderen. Puberkinderen, of zelfs al buiten de deur in een ver buitenland. Ik zie meer oude bekenden en met de meesten van hen is het echt heel gek vertrouwd. Hoe bestaat het dat die jaren niet in de weg staan? Ieder liep zijn eigen pad, is uitgevlogen. En vanavond constateren we dat er eigenlijk niets veranderd is.

Ja, de gymleraar heeft een buikje en de muziekdocent grijs haar. Maar wij kunnen de koorliedjes zonder bladmuziek als vanouds driestemmig zingen en gaan helemaal los bij een seniorenuitvoering van ‘Paradise by the dashboardlight’! Ik ben verbaasd over hoe iedereen in essentie nog is wie die toen was.

Ik realiseer me: het is écht zo dat we al vanaf onze jongste jeugd zijn wie we zijn. We kunnen daar vanaf drijven en in ons hoofd een ander mens worden, maar van binnen, in het hart, zijn we wie we zijn en dat zullen we nooit veranderen. We kunnen er een dun of dikker laagje overheen leggen, maar mensen die ons kennen laten zich niet foppen.

Gek genoeg brengt deze avond mij iets dat ik er niet van had verwacht. Het brengt mij naast een gezellige avond en het herwaarderen van een geweldige tijd op school, mij weer een stukje dichterbij wie ik bén. Ook al is mijn buitenkant inmiddels een ‘dame’ halverwege de veertig, mijn essentie is al tot uiting gekomen in the eighties en ruim daarvoor, en piept nu tussen grijze haren en beginnende rimpels door!

7 gedachtes over “Essentie in the eighties

  1. Maaike zegt:

    Anita! Wat een geweldig blog heb je, en wat kun je goed schrijven. We waren dikke vriendinnen in 1986, maar die kant kende ik niet van je . Jijzelf misschien ook nog niet. Heel leuk je gisteren weer te ontmoeten, ik heb de laatste 26 jaar nog wel eens aan je gedacht natuurlijk. De overgang van een middelbare school naar het studentenleven gaat met een hoop afsnijden van oude contacten gepaard. Zo gaat dat en zo hoort het ook, maar in sommige gevallen is dat jammer. En echt bijpraten op zo’n reünie gaat maar beperkt, dus leuk om net een half uurtje wat te spieken in je leven. Een mooie en treffende conclusie heb je geschreven over onze reünie. Zo is het maar net, niet alleen de kapsels zijn onveranderd 🙂

    Like

  2. Cees Janssens zegt:

    Hallo Anita

    Leuk dat je zo’n fijne avond hebt gehad

    Het gezegde van De vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken is hier in de goede zin van het woord goed van toepassing denk ik

    Groetjes

    Cees

    Like

  3. Marion zegt:

    Wat fijn dat je zo’n toffe avond hebt gehad!

    Ja…. je hebt gelijk. Onlangs ontmoette ik weer een aantal vrienden van de middelbare school. Eén daarvan zat ook op de lagere school bij mij in de klas. Dat oude vertrouwde, dat heb ik nooit meer gehad met mensen die ik later leerde kennen. Elkaar 10 jaar niet zien en gewoon verder praten alsof het gisteren was…. We waren daar al wie we nu zijn.

    Mooi besef dit. Ja, het doet me goed dit te lezen. Dank je wel!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s