Paardenkastanjes in mijn hart

De lucht achter mij is donkerdreigend. Er zijn stevige buien voorspeld en een aantal daarvan hijgt nu figuurlijk in mijn nek. Gelukkig zit ik droog in de auto, terwijl ik op de snelweg de Betuwe inrijd. Ik heb me verheugd op vandaag. Ik ga mijn verjaardagsgeld spenderen in een sier- en fruitbomencentrum. Gelukkig bevindt zich achter mij ook de zon. Haar stralen maken de lucht vóór mij kraakhelder, en het lijnzaad in de berm vrolijkmakend geel.

Ik loop langs honderden soorten kleine vaste planten, keurig opgelijnd van A tot Z. Ik geniet van de grote en kleine blaadjes, licht- en donkergroene, zacht en stug. De ene plant laat al uitbundig zijn bloemenpracht ziet, de ander houdt het nog even voor zich. Ik loop naar buiten, langs de grote vaste planten. Rozen, viburnums, azalea’s, hortensia’s, clematissen. Dan struin ik in de open lucht: Essen, beuken, magnolia’s. Appels, peren, pruimen. Terug naar de sierbomen. Mijn oog blijft het langst hangen bij de paardenkastanje.

Ik trek hem uit de zanderige ondergrond. Kies daarna de plantjes die een nieuw thuis krijgen en reken af. Laad de auto vol. De kastanje past nét. Rij dezelfde route terug naar huis, deze keer met een paar druppels lenteregen op de voorruit. Kopje koffie, dan aan de slag. De planten krijgen een plekje in de voortuin. Ze doen me uitkijken naar de komende maanden, waarin ze – naar ik hoop – de grond waarin ze geplant zijn onzichtbaar maken. Sedums, nieskruid, verbena’s. Kerstrozen, lavendel, pluimhortensia’s. Ik reken op kleurig geweld en niets minder. Help ze een handje door wat mest te strooien en ze , ondanks de kans op buien, goed nat te sproeien.

De paardenkastanje krijgt een plekje in de achtertuin. Tussen de persicaria’s. Ik bedenk dat de voet van de kastanje prachtig omlijst zal kunnen worden door Blue Bells. Ik noteer het in mijn aantekeningenboekje, tussen de wijze spreuken en de kilometerstanden. Najaar: wilde hyacintbollen kopen. Geef ook de cornoelje en de blauwe regen hun plekje, waar ze in liefde zullen opgroeien.

Later zoek ik het op: de kastanje staat voor trouw en harmonie. In de Keltische cultuur staat de kastanje symbool voor eerlijkheid – de schoonheid van het innerlijk. Het lijkt me gepaste symboliek voor een cadeau ter gelegenheid van mijn 45e verjaardag. Elke dag zal ik de boom zien, elke dag zal hij mij doen herinneren aan die waarden. Zijn vruchten zal ik rapen en een plekje geven. Niet alleen in een prachtig herfsttafereel, maar ook -nee, vooral- diep in mijn hart.

Advertenties

2 gedachtes over “Paardenkastanjes in mijn hart

  1. Marion zegt:

    Ja, ik weet het, het wordt eentonig…. Maar wat schrijf je toch prachtig! En zo sfeervol! Ik ken al die plantennamen niet, op een enkeling na, en toch heb ik nu het idee dat ik exact weet hoe ze eruit zien als ze groeien en bloeien in jouw voor- en achtertuin. En de kastanje. Wat een prachtig mooi cadeau heb je uitgekozen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s