Wat je zegt, ben je zelf

Ik weet inmiddels hoe het werkt. En toch. Toch lukt het niet altijd om te leven volgens de principes die ik zo waar en belangrijk vind. Ja, het lukt prima als er niets aan de hand is, als alles leuk en gezellig is. Maar o wee, als ik me afgewezen voel.

Het komt onverwacht. Een kleine steek onder water waar ik me niets van hoef aan te trekken. Toch doe ik het. Waarom? Geen idee. Ik zie het gebeuren, ben het me bewust. Ik word geraakt in mijn hart, als een pijl uit een boog in de roos.

Omdat ik het zie, haal ik diep adem en zeg tegen mijzelf: links erin, rechts eruit. Even diep ademhalen en weer verder gaan. Dat werkt. Maar wat niet werkt, zijn de pijntjes die volgen. Dat het oneerlijk voelt, gemeen. Zo erg was het toch niet, wat ik zei of deed?

Ik pijnig mijn hersens. Herhaal de situatie, nog eens en nog een keer. Snap het niet. Voel me verdrietig en heb pijn. Op de schaal van het wereldlijden gaat het natuurlijk nergens over. Toch voel ik pijn en ik trek me terug. Terug in mijn cocon. Mijn veilige wereld, bestaande uit me, myself and I.

Ben verdrietig, laat me leiden door mijn gevoel. Heb nergens zin meer in, laat me leiden door mijn lusteloosheid. Ga vroeg naar bed. Slaap diep en droomloos.

Ik word wakker en doorzie wat er is gebeurd. Ik heb me laten meetrekken in een oud gevoel. Het nieuwe gevoel weet dat de Tolteekse inzichten écht waar zijn: Wees onberispelijk in je woorden; Vat niets persoonlijk op; Ga niet uit van veronderstellingen; Doe altijd je best. En ook de vijfde kan ik laten gelden: Wees kritisch, maar leer te luisteren.

Het oude, vaak onterechte, gevoel is: iemand wijst me af. Waarom? En wat kan ik eraan doen om ervoor te zorgen dat hij of zij niet zo doet. Maar hij of zij doet dat helemaal niet om mij af te wijzen. Dat is slechts mijn gevoel op basis van wat ik mijzelf heb aangeleerd. Want uiteindelijk geldt slechts één ding (waar overigens niets mis mee is): wat iedereen zegt of doet, zegt of doet ie vanuit zichzelf. Niet om mij dwars te zitten, en al helemaal niet om mij af te wijzen. De enige die dat doet, ben ik zelf.

Wat kan ik doen! Ik pluk die roos, die wordt geraakt door de pijl. Zet m op mij hoed en ben … Morgen weer goed :-)!

Advertenties

Een gedachte over “Wat je zegt, ben je zelf

  1. Cees Janssens zegt:

    Hoi Anita

    Dit is echt weer een hoogstandje van relativeren wat je hier neer schrijft
    Het raakt mij diep omdat het zo herkenbaar is, maar tevens ook heel leerzaam
    Bedankt voor deze wijze blog

    Groetjes
    Cees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s