De geur van een lichtblauwe wolk

‘Ik proef een elegante wijn, fluwelig en toch knisperend, met veel nootachtige tinten, bosvruchten en op eikenhout gerijpt!’ ‘Jaaa, en met een vleugje vanille en zoethout, en toch ook vol en verfijnd!’

Al weer heel wat jaren geleden keken manlief en ik met plezier naar Food & Drink, een programma op de BBC, waarin met overtuigend enthousiasme wijnen werden geproefd door kalende Oz Clarke en blond-krullerige Jilly Goolden, twee Engelse tv- en wijn’personalities’. Aan hen moest ik vanmiddag gek genoeg denken toen ik langs een veld met zomergeurend tarwe fietste.

Ik weet nog dat wij naar aanleiding van dat televisieprogramma en de extatische kreten van verrukking van de presentatoren thuis ook steeds gekkere dingen riepen over ons eten en drinken. We haalden er vanalles bij. Bloemen, kruiden, houtsoorten, je kunt het zo gek niet bedenken!

Maar goed, terug naar vanmiddag. Ik fietste dus langs dat veld en kreeg die heerlijke zoetige tarwelucht in mijn neus. Maar omschrijven wat ik rook, vind ik moeilijk. Volgens mij heeft het ook geen zin; zintuiglijke ervaringen zijn per definitie persoonlijk.

Dat geldt ook voor de andere dingen die ik onlangs of later tijdens mijn fietstochtje rook. Want hoe zou ik moeten uitleggen hoe de bloeiende lindebomen ruiken (weet jij wat ik bedoel met vanilleachtig?!), het hout van de tuinhouthandel in de Betuwe (doet mij denken aan de pasgeteerde bielzen in onze achtertuin vroeger, maar ken jij die jaren zeventig lucht ook?), de regen die net gevallen is op het gras en het asfalt (ruikt voor mij als lange, warme zomers met plotselinge onweersbuien).

Of het hooigras, dat de afgelopen week te drogen lag (eindeloze dagen op een rommelige manege, met veel gelach en hard werken). En de pasgewassen haren van Kleine Zoon, die inmiddels een puber is; die brengen mij op een of andere manier toch zo weer terug op een lichtblauwe wolk!

Advertenties

Een gedachte over “De geur van een lichtblauwe wolk

  1. Cees Janssens zegt:

    Hoi Anita

    Weer heel treffend en raak geschreven

    Al die gebakken lucht hoe iets smaakt of ruikt is aan mij ook niet besteed

    Ik noem het altijd aangebakken lucht wat die mensen (hoe goed ook bedoeld misschien) uitkramen

    Gewoon met beide benen op de grond blijven dat smaakt het lekkerst !!!!

    Groetjes

    Cees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s