Welkom Knoet!

Maandag zong de hele dag hetzelfde liedje door mijn hoofd. Een liedje van ABBA, waarin een vrouw bezingt wat ze waarschijnlijk allemaal deed, ‘de dag voordat jij kwam’. En terwijl dat liedje steeds weer door mijn hoofd speelde, was ik me heel bewust van wat ik die hele dag deed. Omdat ik wist wat er dinsdag zou gebeuren. En toch ook weer niet.

Ik moest maandag namelijk ook vaak denken aan de komst van mijn oudste kind. Negen maanden in blijde verwachting. Maar van wat eigenlijk? Ja, van een baby uiteraard. Maar waar ik aan moest denken was dat andere leven dat ik kreeg toen de baby er eenmaal was. Waar ik geen idee van had toen ik nog geen kind had en wat ik uiteindelijk ook alleen maar aan den lijve kon ondervinden, omdat niemand het kán uitleggen, omdat het voor iedereen zo anders is.

Maandag was de dag voordat onze nieuwe huisgenootje kwam: een Jack Russell-teefje. We hebben haar gisteren opgehaald. Ze woonde de eerste twee jaar van haar leven bij de fokker, die besloten had om met andere teefjes verder te fokken. Knoet mocht naar een gezin. En dat gezin zijn wij, die wel heel graag een hond, maar geen puppy, willen.

De eerste dag was spannend voor ons allemaal. We weten hoe rustig en lief ze bij haar oude baasje was, dus de drukte die ze gisteren gaf had alles te maken met het wennen aan haar nieuwe wereld. We hebben, in tegenstelling tot de eerste nacht met Grote Zoon, geweldig doorgeslapen. En vanmorgen zijn we fris aan dag twee begonnen.

En o, wat heb ik al veel geleerd sinds ik wakker ben. Ze heeft de tuinen van de buren, de achterburen en de overburen al uitbundig besnuffeld, nadat ze -voor haar- vreemde poezen had gezien of geroken. Het zal nog even duren voor ze onderscheid kan maken tussen haar (nieuwe) poezenhuisgenootjes en échte vreemde poezen.

Je begrijpt het al, ik heb mijn beweging voor vandaag al ruimschoots gehad en manlief kan gaan klussen met wat gaas. Grootste les evenwel was de volgende.

De eerste dag van onze vakantie in Spanje heb ik hartelijk gelachen om een Franse vrouw, van wie ik dacht dat ze liep te niesen op het strand. Maar toen ik bij aanhoudend niesen maar eens op mijn balkon ging kijken, zag ik dat zij op het strand haar chihuahua riep, die stug vrolijk de andere kant op liep. Het hondje bleek Happy te heten, maar op zijn Frans uitgesproken klinkt dat voor een slaperige Hollander echt als Hatsjie!

Aan die vrouw dacht ik, terwijl ik vanmorgen om half zeven op handen en voeten bij het gaatje in onze heg zat en mijn nieuwe huisgenootje riep en riep, en haar naam fluisterde, en nog eens riep, terwijl ze net zo stug vrolijk rondjes in de tuin van de achterburen liep.

Als er een ding is, wat ik heb geleerd van de komst van een baby, is dat er veel levenslessen gratis bij worden geleverd. En ik weet nu al, dat dat met een hond niet anders is. Je bent van harte welkom Knoet!

Advertenties

14 gedachtes over “Welkom Knoet!

  1. Saar zegt:

    Hihi, wat een heerlijk herkenbaar verhaal! Ook al hadden wij dan wel een puppy in huis gehaald; het verandert je leven inderdaad enorm! Ik weet nu dus ook dat het met een baby ook zo zal zijn… Ik ben voorbereid 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s