Tranen van liefde

Afscheid nemen is
met zachte vingers wat voorbij is
dichtdoen en verpakken
in goede gedachten ter herinnering …

Dat is precies wat er vandaag gebeurde. Ik mocht erbij zijn. Bij een hecht en joviaal gezin dat afscheid nam van de vrouw waaruit het is voortgekomen. Het gezin zal in deze fysieke wereld verder leven zonder haar. Maar zij zal gehoord, gezien en gevoeld blijven worden. In gevoelens, in herinneringen, in de liefde van haar leven, haar kinderen en kleinkinderen.

… Afscheid nemen is
met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
om niet te vergeten …

Wat doet het pijn. Om oma niet nog minstens twee keer oma te zien worden, om niet te kunnen doen wat je in je tienerjaren al aan elkaar beloofde: samen oud te worden.

… Afscheid nemen is
losrukken en achterlaten
en niet kunnen vergeten.

Toon Hermans

Op de kaart stond Verdriet is de prijs van de liefde. Ja. Dat is het; op het moment dat je van elkaar losgerukt wordt, als de een gaat en de ander blijft. Maar tranen zijn ook een vloeibare uiting van liefde. Omdat er een tijd komt, dat de tranen een glimlach op je gezicht toveren. Omdat ze niet langer alleen herinneren aan pijn en gemis van het achtergebleven zijn, maar ook aan de grote liefde waaruit zij geboren werden.

Advertenties

2 gedachtes over “Tranen van liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s