Hemel op aarde

Ik overdenk mijn woensdag op het fietspontje over de Rijn. Het was een ongebruikelijke dag. Zowel wat betreft temperatuur als wat betreft mijn werkervaringen. De dag was zonnig en warm. En zo voelen mijn ervaringen eigenlijk ook.

In de ochtend schuif ik aan bij het werkoverleg van de afdeling waar ik deze dag meeloop. Heel anders dan mijn eigen maandelijkse overleg. Deze collega’s nemen bijvoorbeeld door met welke patiënten gewoon dan wel bijzonder contact (wenselijk) is. Omdat de een wellicht zal bijdragen aan een zondagsdienst, met een ander omdat hij stervende is. Ik loop vandaag, zoals eerder afgesproken, een dag mee met de afdeling geestelijke verzorging.

Die afdeling is eigenlijk wel een weerspiegeling van de samenleving. Een dominee, een katholieke en protestante geestelijk verzorgers, een imam. Samen verantwoordelijk voor: ja, wat eigenlijk? Geestelijke verzorging dekt mijns inziens niet de lading van hun werk. Want geestelijke verzorging, dat doet toch eigenlijk iedereen in de GGZ? Zoals een van hen het zei, het onderscheid in de Engelse taal is helderder: GGZ is mental health care, geestelijke verzorging is spiritual care.

Een uur later schuif ik aan in een ontmoetingsgroep met ernstig psychiatrisch zieke mensen. En toch. Toch is de scheidslijn tussen hen en mij flinterdun. Onze levens hebben andere wegen gevolgd en we hebben daarbijhorende kansen, ongelukken, mogelijkheden en pech gekregen. Voor hen is het resultaat dat ze op een afdeling voor langdurende GGZ zijn opgenomen. Maar in het gesprek komen we elkaar na. Dat doen de gespreksonderwerpen met ons, de bijna filosofische vragen. Welk verdriet deel je met een ander? Wanneer ben je mooi? Wat is jouw, onze, droom? Hoogtepunt van de ontmoetingsgroep is als de eerst schuchtere patiente haar gitaar ophaalt en even later met heldere en krachtige stem In the jungle zingt.

De middag is al even bijzonder. Ik maak kennis en lunch mee met de predikanten uit de buurgemeente. Ik zing mee met het patiëntenkoor, dat oefent voor de Allerzielen-dienst die begin november zal worden gehouden. Ze geven mij het gevoel alsof ik meezing in de hemel. Niet alleen omdat onze stemmen op sommige momenten prachtig samenvallen, ook omdat ik onszelf zie staan als de acteurs in scenes uit de film As it is in heaven.

Ik sluit mijn werkdag af door deel te nemen aan het Rustpunt. Een half uur bezinning, meditatie en muziek als niet-religieuze tegenhanger van de zondagse kerkdiensten: Stef Bos neemt me mee naar mijn-land-jouw-land, ik brand een kaars uit dankbaarheid en sluit af met het gevoel een welkome gast te zijn geweest bij een afdeling die waardevol werk doet in een onrustige GGZ-wereld binnen en buiten de muren van onze instelling. Door niet alleen rust en bezinning te doen, maar het vooral ook te zijn.

Advertenties

2 gedachtes over “Hemel op aarde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s