Als door engelen geraakt #MH17

Ik surf tijdens mijn lunch wat over internet en lees over de nationale herdenking MH17. Ik besluit mijn thuiswerkdag beneden voort te zetten, dan kan ik de televisie aan zetten en met één oog en één oor de bijeenkomst volgen, terwijl ik teksten redigeer. Die manier van kijken en werken tegelijk levert het begin van een gedicht op:

Gebroken stemmen
Kaarslicht
Bloemen

Wat als
Je weggaat
Voor altijd

Ze vlogen
Niet hoog genoeg

Waarom

Tranen rollen
Herinneringen komen
En gaan

Het voelt niet goed om dit tegelijkertijd te doen. Mijn arbeidsethos zit me danig in de weg. Tot het moment dat de namen worden voorgelezen. Mijn stoel schuift als vanzelf naar achteren, ik loop stil naar de televisie en zink neer in de dichtstbijzijnde fauteuil.

De namen
Eindeloos
Indrukwekkend

Er komt geen einde aan. Ik zie huilende nabestaanden en slik. Het verdriet van deze mensen gaat door merg en been. We hebben allemaal te maken met afscheid, met loslaten en met verdriet. Hoe doe je dat als je niet alleen je kind hebt verloren, maar ook zijn vrouw en hun vier kinderen? Je moeder en haar vriend? Je beide ouders in de kracht van hun leven? Neefjes en nichtjes wiens leven eigenlijk nog moest beginnen?

Jacobine Geel, de voorzitter van ‘mijn’ branchevereniging spreekt de woorden uit die ik voel. ‘Met elke naam die werd uitgesproken vulde de ruimte zich meer en meer… Als geluk boven het water uitsteekt, ligt verdriet daar vlak onder. Verbondenheid brengt alles samen’.

The Last Post en een minuut

Stilte
Te kort
Voor de diepte
Van het verdriet

volgen. Mijn eerste associatie met de spreker die volgt voelt ongepast: Sinterklaas. Maar binnen een seconde neemt zijn stem me mee in een waar vriendschapsgedicht van Toon Hermans. Ook het Wilhelmus voelt wat als niet op zijn plek hier, tot ik van Maartje begrijp dat het lied over hoop gaat. Hoop op een betere toekomst dan het verdrietige nu. En wat zijn de woorden van het laatste lied en de beelden van de foto’s van engelen raak:

Ze waren hier
Ze leefden
Ze hadden lief
Ze deden wat ze wilden
En meer
Ze lieten afdrukken achter
In het zand
En in ons hart
Ze maakten verschil

Advertenties

3 gedachtes over “Als door engelen geraakt #MH17

  1. Cees Janssens zegt:

    Dag Anita

    Het gevoel van gemis dat je moet dragen bij verlies van je dierbaren is niet met woorden op te vullen

    Aangrijpende en mooie blog

    Groeten

    Cees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s