Heel de wereld cadeau

Soms krijg ik een cadeau in mijn schoot geworpen. Vandaag bijvoorbeeld. Het was niet Sean Connery als James Bond, al zag ie er op de aankondigingsposter van de tentoonstelling Designing 007, 50 years James Bond, uit als mijn ideale man. Het was ook niet dat leuke ijsblauwe cocktailjurkje met glitters uit een van de films dat binnen stond te stralen en ik best wilde meenemen naar mijn inloopkast thuis.

Het was de nieuwe overdekte markthal vlakbij het centrum van Rotterdam. Hij is ontzagwekkend groot en halfrond als ik kom aanlopen. Behalve veel mensen die foto’s maken, is er op dat moment eigenlijk niet zoveel te zien van waar ik mij even later binnen in onderdompel. Eerst moet ik me nog door de automatische glazen draaideuren persen, die de warmte binnenhouden, en onbedoeld de mensen buiten.

Ik stap, oppervlakkig gezien, een drukke markthal in. Als ik nader beschouw wat ik zie, hoor, ruik, voel en kan proeven, laait mijn enthousiasme op. Ik herinner me wat een wat zure recensie in de krant toen de hal net was opengegaan: want welke Rotterdammer zou hier nu zijn veel te dure boodschappen komen doen? Grappig genoeg kan ik over de koppen lopen van de marktgangers, en het zijn zeker niet allemaal kijken-kijken-maar-niet-kopers.

Het plafond is geschilderd en weerspiegeld in een ware kleurenexplosie de koopwaren van de markt: bloemen, planten, groenten, fruit, zeevruchten. De een nog kleuriger en groter dan de ander. Ik kijk weer recht voor me uit en zie orchideetakken staan. Links verderop luxe koffie, thee, mooie wijn, whiskey … Surinaamse Madame Jeannettes, zoete aardappelen, kousenband. Tapas, pinchos, aangesneden hammen in hun stevige houders.

Rood lof, zoete honingtomaten, eekhoorntjesbrood. Churros, Luikse wafels, besneeuwde poffertjes. Indiase marsala’s, kaneel, kruidnagelen, cacao. Nog meer chocola, aardbeien en druiven omhullend, truffels, chocolademelk met slagroom. Bakkelauw, grote gamba’s, een Andalusisch vistentje. Een Aziatische supermarkt, een Rotterdams kaaswinkeltje, een vegaburgerkraam.

Het houdt niet op. Ik kan hier uren ronddwalen, kijken naar het gedroogde fleurige fruit, de noten die gebakken worden opnemen in mijn neus. En bovenal genieten van de meltpot die deze markthal is. Door de ingrediënten die echt overal vandaan komen. En zeker ook door de mensen die ik zie en hoor. Ze spreken alle talen van de wereld, hebben huidtinten van spierwit en vlekkerig rood tot mokka en Zwarte Pieten zwart.

Dan stap ik naar buiten, en het is vast geen toeval dat ik daar boven aan een gevel aan de overkant zie staan: heel de wereld is je vaderland!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s