Over dingen die voorbij gaan en tradities die blijven

Vanavond was mijn jaarlijkse teametentje. En traditiegetrouw is deze avond een gezellige en vrolijke afsluiting van het jaar, waarin veel gelachen en gezongen wordt. Tradities zijn er om in ere te houden, zeker als het goede tradities zijn. Ik hoop dan ook van harte dat we dit nog jaren zullen blijven doen. Afhankelijk van ons budget varieert de locatie en de maaltijd nog wel eens, maar dat lijkt me geen onoverkomelijk bezwaar.

Toch is er dit jaar ook iets gebeurd, waardoor alles anders en nooit meer hetzelfde is. Want vorig jaar op deze avond zat er iemand aan het hoofd van de tafel die er nu fysiek niet meer is. Iemand met wie we op dat moment -en op zo veel andere ogenblikken- zo hard gelachen hebben, dat we in onze broek piesten (nou ja, bijna dan) en aan wie we plechtig moesten beloven nooit verder te zullen vertellen wat ie toen in dichtvorm over vriend en vijand in de organisatie gedeclameerd had.

Iemand ook, over wie wij ons regelmatig zorgen maakten als het over zijn gezondheid ging. En die zorgen werden bewaarheid op maandagochtend 3 februari, rond kwart over negen. Er ging een schokgolf door onze afdeling en organisatie. Het ongelooflijke was gebeurd: J was niet meer. Ik denk dat een ieder van ons zonder enige moeite de schokkende en verdrietige momenten voor de geest kan halen van de minuten, uren, dagen en weken die volgden.

Hij was er vanavond niet bij en daardoor juist ook weer heel erg wel. En ik wilde deze avond benoemen wat hij mij, ons, heeft gebracht: kleine ergernissen en groot plezier; futiele eigenaardigheden en vooral een enorme betrokkenheid en professionele inbreng; en bovenal humor, gezelligheid en warmte. Hij was nu eenmaal meer dan een collega.

Ik mis hem. Elke dag. En ik weet dat dat ook voor mijn collega’s geldt, al spreken we daar niet (meer) zo vaak over. We zijn niet meer hetzelfde zonder hem. En toch. Toch zijn we in staat gebleken deze ongelooflijke gebeurtenis soort van te boven te komen. En ook al is het anders, en op een bepaalde manier – voor mij in ieder geval- minder leuk, ik vind het geweldig om te ervaren dat we nog steeds een geweldig, leuk, betrokken en vrolijk team zijn. Een team waar ik met ontzettend veel plezier en gevoel van veiligheid en betrokkenheid deel van uitmaak. Ik dank mijn lieve collega’s voor alles in het afgelopen jaar!

Advertenties

Een gedachte over “Over dingen die voorbij gaan en tradities die blijven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s