De stilte in de muziek

Soms zou ik gillend willen wegrennen. Of toch in ieder geval de radio willen uitzetten. Maar ja, wie weet wat ik dan even later mis. De Top 2000 is verslavend. Het ene moment vraag ik me af welk liedje ik überhaupt beluister (dan heb ik er echt nog nooit van gehoord, terwijl er blijkbaar toch hele volksstammen op hebben gestemd). Dan weer laat ik alles uit mijn handen vallen, zet de radio op 10 en dans of sluit mijn ogen terug in de tijd.

Ik overdenk hoe het een niet zonder het ander kan. Als alle liedjes even leuk zouden zijn, kwam ik niet meer aan werken, rusten, eten of slapen toe. En als ze allemaal even stom zouden zijn, tja, wat dan (dan behoorde ik waarschijnlijk niet tot de doelgroep 😉). Eigenlijk is de Top 2000 gewoon een weergave van het leven. En niet alleen van mijn leven, maar juist ook van zoveel andere mensen. Dát is wat deze muziekmarathon aan het eind van de afgelopen zestien jaar zo mooi maakt. Samen maken we het bijzonder.

Ik kan me nog herinneren hoe andere jaren de tranen keer op keer heel hoog zaten, of de herinneringen om het hardst wedijverden in mijn gedachten en gevoelens. Dit jaar eigenlijk geen van beide.

Ik realiseerde mij vorige week dat deze laatste week helemaal niet de meest trieste van het hele jaar hoeft te zijn, en nu geniet ik vooral van het moois dat mijn oren streelt. En zet ik de radio even zacht of uit als de stilte meer bij mij past. Want …

Muziek begint met stilte

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s