Dag Altena, je bent me al te na

Ons favoriete restaurant, De Altena, gaat verhuizen. Van het verstilde buitengebied aan de Waaldijk in Oosterhout, met haar ganzenvluchten en de schepen van en naar Rotterdam, naar het stadse en historische Nijmegen. Het restaurant krijgt een nieuwe naam, De Portier, en vindt haar onderkomen vanaf ergens half 2015 in een nog te verbouwen pand dichtbij het Valkhofmuseum, tegen het Hunnerpark. Een prachtige locatie, maar wel één die totaal anders zal zijn dan het vertrouwde dijkrestaurant, met het weergaloze en steeds weer veranderende uitzicht op die machtige Waal.

Vandaag was er alvast een soort van afscheidsmenu. Alle tafels waren in een lange rij voor de ramen geschoven, zodat alle gasten een even mooi uitzicht op de rivier hadden. Tussen de gangen door kon ik, net als alle andere gasten, nadenken over antwoorden op de vragen van een kleine quiz, die als hoofdprijs een waardebon voor een diner in het nieuwe restaurant heeft. Daarin lag voor mij ook de inspiratie voor een gedicht dat ik schreef onder het genot van een glas wijn en geflankeerd door twee lieve, maar o zo praatgrage heren ;-):

Glinstering in mijn ogen
Als de laatste zonnestralen
Die schijnen in de Waal

Mijn mooiste dagen
Vierde ik bij De Altena
Met engeltjes op mijn tong

De Altena, parel aan de Waal
Voortaan als herinnering
Want ‘als de Waal uit het zicht is
stroomt de verbeelding*’

En droom ik van
Gerechten als gedichten
In een oase genaamd De Portier

* Dit citaat staat op een pand aan de Waalkade in Nijmegen en lees ik steeds weer als ik via de fietsbrug Nijmegen binnenrijd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s