Kierewiet of niet

Ik rij richting fietspontje. De zon schijnt en brengt me nieuwe energie. Ik ben moe, de fut is er even uit; en juist op zo’n moment helpt mijn fiets me. Met een muziekje in mijn oren suis ik de Hemelse Berg af. Voor wie denkt dat ik kierewiet ben: de Hemelse Berg is een prachtig plekje in Oosterbeek, tegen de stuwwal van de Rijn op (of af zo je wilt). De zon schijnt.

Op het pontje ben ik samen met een jonge vader de enige passagier. De mp3 haal ik even van mijn hoofd. Op de plek past het stille ruisen van de wind en het klotsen van zachte golfjes tegen het pontje. Ik moet mijn ogen sluiten, zo hel is het licht. En ik denk terug aan mijn lunchpauze, waarin ik voor het eerst dit jaar weer even ging zitten op het muurtje van ons openluchttheater. Ogen dicht, zonnetje voelen, vogeltjes horen.

Als ik aan de overkant ben zet ik mijn mp3 weer op mijn hoofd. De jonge vader is al aardig van mij weggefietst, maar lang leve m’n eBike. In een mum van tijd heb ik m ingehaald. Ik sla de bocht om en haal een jonge vrouw in. Ik bedoel eigenlijk: Probeer ik een jonge vrouw in te halen. Ik zet een tandje bij, maar kom niet voorbij haar. Ik zie haar mond bewegen. Haal een oortje uit mijn oor en begin te lachen. ‘Zullen we wedstrijdje doen?’

Ook zij rijdt op een elektrische fiets. En al gauw zijn we in gesprek over hoe heerlijk dat fietst, wat een ander er ook mag vinden. Dat is toch wel een dingetje. Wat we altijd van anderen vinden. Soms lijkt het wel of we meer met de ander dan met onszelf bezig zijn. Over wat die ander allemaal niet goed doet, anders zou moeten doen, wijzer moet zijn.

Daar moet ik aan terugdenken als ik naar de vierde aflevering kijk van Anita wordt opgenomen. Een mijns inziens prachtige televisieserie over opgenomen zijn in een psychiatrisch ziekenhuis. Mensen zoals jij en ik, die door een samenloop van omstandigheden tijdelijk of langerdurend in de psychiatrie zijn beland.

Als communicatieadviseur ben ik ook na twintig jaar nog steeds een relatieve leek in de GGZ. Maar ik weet inmiddels genoeg van de GGZ en van het leven om me te realiseren hoe dun de scheidslijn is tussen hen en mij, tussen ons, en hoe kwetsbaar wij allemaal zijn. Kierewiet of niet.

Advertenties

Een gedachte over “Kierewiet of niet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s