Kus van de zon

Ik heb een lange dag achter de rug, waarop ik een leerzame en humorvolle schrijftraining volgde. Waarin clichés en open deuren omgetoverd werden tot begrijpelijke gewone-mensen-taal. Als ik vanaf het station naar huis rijd, staar ik naar de ondergaande zon. Ze is werkelijk prachtig! Door de fijne waterdruppels in de heiige hemel is zij een felzalmroze bol. Ze brengt me gedachten al naar morgen.

Want morgen is er een zonsverduistering. En niet zomaar een zonsverduistering. Eén die samenvalt met de nieuwe maan. En niet zomaar een maan, maar een supermaan. Zo noem je de maan als ze in haar elipsvormige baan het dichtst bij de aarde staat. En niet zomaar op een dag, maar op de dag die even lang is als de nacht die erop volgt. De eerste lentedag. Van niet zomaar een lente.

Een lente namelijk, die het begin markeert van een nieuwe tijd. Want morgen is ook dag waarop de jaarlijkse cyclus van de aarde om de zon door de dierenriem eindigt (en weer opnieuw begint). Ik vind nog meer interessante informatie op internet: Ook de zon doorloopt de twaalf dierenriemtekens, maar dan in omgekeerde richting. Het doorlopen van deze twaalf dierenriemtekens neemt bij de zon ongeveer 26.000 jaar in beslag, dit wordt een sterrenjaar genoemd. Elke sterrenmaand duurt dus ongeveer 2165 jaar en noemen we een tijdperk. We bevinden ons nu in de overgang van het Vissentijdperk naar het Watermantijdperk. En wat het extra bijzonder maakt, is het feit dat het ook een overgang van een zonnejaar is, het afsluiten van een periode van 26.000 jaar!

Er gaat een deur dicht en ook weer een open. En dat is, gezien het bovenstaande, bepaald geen open deur.

Ik leende onlangs een concert DVD van Sade in de bib. Genoot van herinneringen: The sweetest taboo, Your love is king, Hang on to your love. Ik hoorde ook een liedje dat ik minder goed ken: Kiss of life. De titel trok mijn aandacht, omdat ik hem in gedachten koppelde aan Sadé’s introductiewoorden op het liedje, die niet helemaal logisch klonken: ze sprak over de zon die scheen.

In het licht van de zonsverduistering vind ik het eigenlijk best logisch, het verbinden van zonneschijn met de Kiss of life. Want eigenlijk zijn ze hetzelfde. Zonder zon geen leven.

Advertenties

Een gedachte over “Kus van de zon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s