Zo binnen, zo buiten

Ik heb een weekje vakantie en had het niet beter kunnen treffen. Elke dag zon helpt namelijk wel om bijbehorend vakantiegevoel en -kleurtje te krijgen. Vandaag zou een grijze dag zijn. Het tegendeel is waar. Ook vandaag staat de zon in een strakblauwe hemel.

Ik voer mijn plan van vandaag uit. Hijs alle zomerkleding die ik niet meer zal dragen in een rode koffer. Duw de grote koffer zwoegend in de kleine rode Fiat Seicento die we sinds kort hebben. Prop daarna Knoets bench ertegenaan en start de motor. Off we go!

Ik volg de route touristique naar de andere Rijnoever. Zigzag door de eenrichtingstraten van Oosterbeek tot ik daar ben waar ik wil zijn: het tweedehands winkeltje waar ik graag koop en verkoop. Laat de koffer achter en rijd vervolgens naar de uiterwaarden van de Rijn.

De zon belooft een mooie tocht. En hoe graag ik ook in het bos wandel, vandaag loop ik een hobbelig en zonnig fietspad, omzoomd door rommelige graspollen en prikkeldraadomheiningen. Al gauw hoor ik slechts het zoemen van opgewonden bijen en vliegen. Op een kruispuntje gok ik rechts. Goed gegokt, want het pad leidt me rechtstreeks naar de Rijn. Of beter gezegd, naar een heel stil strandje. Met een jonge vrouw en een grote wollige herdershond.

Ik gooi een kiezel in het water. Knoet holt er zonder twijfel achteraan. Ze is dol op water en heeft niet zo vaak de gelegenheid om te zwemmen. Als ik de tweede kiezel gooi, ziet de herder dat ook wel zitten en komt ze met grote sprongen onze kant op. Knoet is daar niet van gediend en blaft van zich af. Niet veel later hebben we een ritme gevonden waar we alledrie moe van worden. Stenen gooien en weer terughollen.

De herder gaat naar huis. Knoet springt en zwemt, geniet met volle teugen. Rent het water uit, schudt de stress van zich af en rolt de schuinlopende rivieroever af als ze zich wil drogen. Het ziet er allergrappigst uit. Ik geef haar brokjes en drinken en eet zelf ook wat. This is life!

Niet veel later komt Sam, een labradoodle. Jong en speels. Knoet maakt hem snel duidelijk dat ze dan klein mag zijn, maar wel de regels van het spel bepaalt. Niet mee sollen dus. Sams bazinnetje-van-vandaag-want-de-oppas lacht als ik vertel hoezeer Knoet toch spiegel is van mijzelf en hoeveel ik van haar leer. Om duidelijk en direct te zijn bijvoorbeeld, zonder ruzie te maken of de relatie te verstoren.

Wat mij betreft mag Knoet heel oud worden, want ik heb nog veel te leren. En Knoet zelf? Die is gewoon lekker zichzelf, elke dag opnieuw. Kwispelt als ze blij is, bibbert als ze bang is en schudt zich uit als ze stress wil ontladen. Zo binnen, zo buiten.

Advertenties

Een gedachte over “Zo binnen, zo buiten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s