Mijn laatste dag

Ik ben 46. Ik moet, wat mij betreft, nog beginnen aan de tweede helft van mijn leven. Met de gedachte dat het heel anders kan lopen dan ik wil, sloeg ik het boek dicht dat ik tot vanmiddag las.

In de bioscopen draait een film met Julianne Moore, een Amerikaanse actrice, Still Alice. Het is er nog niet van gekomen de film te gaan. Het betreft een verfilming van het boek dat ik las. Het is de volgorde die ik graag aanhou, omdat ik mijn fantasie de vrije loop wil laten gaan bij de beschrijvingen van personages en situaties.

Het verhaal gaat over een 50-jarige psychologe en Harvard-onderzoekster, moeder van drie volwassen kinderen, die aan vroege dementie lijdt. Het verhaal is vanuit haar perspectief geschreven. Al vanaf het begin grijpt het mij aan. Want welke vrouw van ‘middelbare’ leeftijd herkent het niet: vergeetachtigheid, concentratiestoornissen?

Ik huil niet zo gauw bij een boek of film, maar een passage uit het boek grijpt me zo aan, dat de tranen over mijn wangen lopen. Omdat het tegelijkertijd zo onvoorstelbaar en toch ook invoelbaar is. Het begin en het einde, het verdriet en de vreugde van het leven komen erin samen. Mijn eigen – naar mijn mening tot nu toe betrekkelijke – problemen steken frisglanzend af bij de pijn die van de beschreven scène afspat.

Het boek is uit. Ik zit in een tuinstoel, peinzend voor mij uit te kijken. Ik heb afgelopen weken veel dingen gedaan die belangrijk voor mij zijn. Goede gesprekken met dierbaren en anderen gevoerd, genoten van alles wat om mij heen leeft en beweegt, essentiële keuzes gemaakt voor mijn werk- en privébalans, meer gedaan waar ik zin in had dan gedaan wat ‘moest’. Ik ben blij dat ik dat zoveel doe waarover het leven in essentie gaat.

Ik geloof in ‘iets’ na de dood. Maar het zal hoe dan ook anders zijn dan hier en nu. Daarom neem ik me mij voor morgen te doen alsof het mijn laatste dag is. En de dag erna ook, en de dag daarna ook. Omdat ik het leven wil leven en beleven tot in mijn poriën. En omdat ik nooit weet of die vergeetachtigheid en concentratiestoornissen tijdelijk of blijvend zijn …

Advertenties

3 gedachtes over “Mijn laatste dag

  1. Saar zegt:

    Klinkt als een speciaal boek, misschien moet ik het ook een keer lezen. Geniet van het leven, hier en nu. Daar ben je volgens mij best nog goed in 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s