Muzikanten van Moeder Natuur

Als ik wakker word, is het al licht. Toch is het nog vroeg. Ik spring uit mijn bed en even later loop ik, ongewassen en ongekamd, buiten met Knoet. De stilte is weergaloos. Het is zondagochtend acht uur en flink mistig. De stemmigheid past niet helemaal bij de verjaardag van Kleine Zoon. Toch sluit het naadloos aan bij dit moment van de dag.

Wij zijn de straat nog niet uit, of ik heb de eerste verbazing achter de rug. Juist omdat het zo mistig is, zijn de verticaal hangende spinnenwebben aan de hoge coniferenhaag waar ik langs loop goed te zien. Ontzagwekkend veel en elk uniek.

Als we de straat over zijn, hoor ik ruisen als zijde. Ik kijk omhoog en er komen wel honderd spreeuwen overvliegen. Geen gekwetter, alleen ruisende vleugels. Zelfs Knoet staat stil en kijkt op, als er een tweede en zelfs een derde vlucht overkomt.

Dan lopen we langs het hondenpaadje. Van de mistige en stemmige stilte is geen sprake meer. Naarmate ik beter oplet, hoor ik niet alleen geluid, maar zelfs muziek. Mijn voetstappen, zacht omdat ik gymschoenen draag, tegelijkertijd ritmisch door de nylonmouwen die langs mijn romp bewegen.

Ik hoor nog meer muziek: De haan in de verte, die de kippen van de stok af kukelt. De eenden, die zich uitrekken en hun vleugels klapperend uitslaan. De musjes, die kwetteren in de wilg. Het roodborstje dat tjittert in een boom die ik niet ken. Merels, zingend als sopranen. Honden blaffend in de verte. Hoe beter ik luister, hoe meer ik hoor.

De stilte van vanmorgen is nu verdwenen. Daarvoor in de plaats kwam een warme novemberzondag. En zojuist liep ik weer buiten. De avondlucht was donker en helder. De vogels waren verdwenen. Of nee, niet verdwenen, ze hebben zich teruggetrokken voor de nacht. Morgen zijn ze er weer, de muzikanten van Moeder Natuur.

Advertenties

2 gedachtes over “Muzikanten van Moeder Natuur

  1. Cees Janssens zegt:

    Dag Anita
    Deze column doet me denken aan het schilderij “de schreeuw” waarbij de indruk wordt gewekt dat de persoon op het doek een geweldige schreeuw geeft, maar juist die geweldige stilte van moedernatuur uitbeeld als een grote stille schreeuw.
    Dat is naast de sfeervolle omschrijving van de omgeving die je zo mooi beschrijft en de daarbij behorende geluiden uit je mooie column haal.
    Prachtig
    Cees

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s