Leven en liefde niet voor lief

Afgelopen weekend vierde ik, samen met mijn vader, mijn gezin en dat van mijn broer Pakjesavond. Het was een bijzondere combinatie, met een peuter die deze traditie voor het eerst meemaakte, een stel pubers dat er ongetwijfeld eigenlijk geen zin in had en een aantal volwassenen dat de traditie nieuw leven inblies. Het werd een warme, gezellige avond.

Die nacht overleed de buurvrouw van mijn vader. Niet onverwacht, maar wellicht wel sneller dan gedacht. Het leven van een aantal mensen staat daarmee even stil. Hun tijd is vertraagd, gedachten, gevoelens en gebeurtenissen worden enerzijds uitvergroot en anderzijds als in een droom beleefd.

Niemand houdt de dood tegen en ergens klopt dat ook. Niets en niemand kan immers voor altijd doorgaan. Maar als de dood langskomt doet hij pijn. Veel pijn. Hij brengt nieuw verdriet en scheurt oude wonden open. Hij ontziet niets en niemand, is er luid en duidelijk.

En toch. We weten dat hij erbij hoort. Dat we wel kunnen wegrennen, maar niet kunnen ontkomen. En dat maakt hem ook mooi. Pijnlijk mooi. Hij brengt mooie herinneringen weer tot leven. Hij doet beseffen waar het in dit leven om gaat. Niet om dingen, maar om mensen. Niet om hebben, maar om ervaren. Niet om wat ik doe, maar om wie ik ben. Hij helpt mij de waan van alle dag af te remmen, om stil te staan bij wie ik ben en belangrijker nog, wie ik om mij heen heb.

Vandaag voel ik mij dankbaar. Om het fijne Sinterklaasweekend dat ik had. Om de geweldige zonsopgang die ik vanmorgen zag, om het plezier dat ik op mijn werk had. Om mijn gezondheid, die ik nooit voor lief neem en zeer waardeer. Om de liefde in en om mij heen voor mens en dier. Ik prijs me gelukkig, ook al weet ik dat ooit een eind aan dit alles komt.

En toch ook weer niet. Want iedereen leeft voort in wie hem lief was, leeft verder in die harten en zal op die manier altijd en overal voelbaar zijn. Ik zag de buurvrouw, en al die anderen die mij lief waren, maar niet meer fysiek om mij heen zijn, in die zonsopgang van vanmorgen. Ik hoor ze in kwetterende roodborstjes, ik voel ze om mij heen.

Buurvrouw Lenie, dank dat je mij laat stilstaan bij dit alles. Ik zei het vorige week nog tegen je en herhaal het nu: Het ga je goed.

Never take love or life for granted.

Advertenties

2 gedachtes over “Leven en liefde niet voor lief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s