Ga je mee?

In het zondagmorgendonker loop ik mijn rondje met Knoet. Het weer voelt een beetje anders dan de afgelopen dagen. Kouder, en een flinke wind. Maar winter kan ik het met de beste wil van de wereld niet noemen. De maan staat met een zachte halo nog best hoog aan de hemel. En ik bedenk dat deze tijd van de twaalf magische nachten, best een kwetsbare tijd is om over te schrijven. Dat had ik eerder wel beloofd, en toch is het er tot nu toe niet van gekomen. Ik begreep zelf niet zo goed waarom, maar nu weet ik het. Het is die kwetsbaarheid.

Het lijkt wel of ik deze bijzondere en magische tijd zou kunnen verprutsen door er woorden aan te geven. Dat wil ik niet. Maar ik wil wel schrijven. Dus duik ik, bij gebrek aan mijn vertrouwde iPad, achter m’n pc. Schel schermlicht steekt fel af bij de lichtjes van de Kerstboom die ik heb aangestoken, evenals de twee kaarsen op het dressoir. Tegelijkertijd maakt die tegenstelling elkaar zachter. De boom en de kaarsen worden er nóg mooier van, en het computerscherm wordt er liever van. Ik dwaal af. Toevallig loop ik tegen een niet gepubliceerd blog aan, van de laatste zomerdag. Het heet Ga je mee? Ik beschrijf erin wat ik afgelopen zomer deed:

Ik ging niet echt op reis, maar zo voelde het wel. Ik ging weg van waar ik was en wist toen nog niet waar ik heen ging. Wel had ik onthouden dat genieten van de reis belangrijker is dan aankomen op de bestemming. En dat deed ik.

Ik schreef overpeinzingen, gedichten, de veertig regels uit het boek, speelde met woorden en taal, bezag de wereld en mijzelf. Ik mocht schrijven over wat mij met geluk vervult en moest soms ook door weerstand heen. Of niet, en dan sloeg ik de opdracht over. Ik leerde soepeler schrijven, losser te worden in mijn gedachten en gevoelens en kon kwartjes laten indalen. Toen kwam ik aan op de bestemming van de reis.

De schrijfreis heeft mij gesterkt in vertrouwen op wat zich voordoet in mijn leven en heeft me doen realiseren hoezeer alléén de liefde telt. Het heeft me dichter bij geloven en een beetje meer hemel op aarde gebracht. En het heeft ook mijn geloof in synchroniciteit gesterkt. Na de laatste opdracht schreef ik, aan de hand van alle voorgaande, een samenvattend gedicht.

Mijn zomervakantie aan een Spaans strand gebruikte ik om een grote stapel boeken te lezen. En om te zitten staren over zee. En te slapen. Lekker te eten. Te lachen met de mannen om mij heen. En af en toe een gedicht te schrijven bij de vakantierituelen van mijn gezin. En bovenal te genieten van de rust die hier en nu met zich meebrengen.

De zomer is nu bijna afgelopen. Werk en school zijn weer begonnen en ik begin te wennen aan de korter en kouder wordende dagen. Ondertussen bezin ik mij op mijn blog. Ik sudder, ik denk na, ik twijfel, ik hak een knoop door. Mijn blog wil een doel hebben. Een doel dat mag veranderen. Want een doel is als een bestemming. Niet het allerbelangrijkste van de reis, maar wel een reden om op pad te gaan.

Ik zal op Diadox het pad dat ik nu ga volgen woorden geven. Ik zal wellicht lezers verliezen, maar er misschien ook weer nieuwe bij krijgen. Ik zal aftasten, onderzoeken, schrijven en weer schrappen. Ik zal over schaamte heen stappen en kwetsbare plekken tonen. Mijn comfortzone verlaten, een nieuwe wereld ontdekken. Ga je mee?

Uiteindelijk heb ik dit blog toen niet gepubliceerd. Best gek als ik hem nu teruglees. Maar op dat moment was het té spannend, die nieuwe wereld ontdekken. Zo spannend zelfs, dat ik de belofte erover te zullen schrijven, niet openbaar durfde te maken. Ondertussen heb ik er best wel over geschreven, dus die nieuwe wereld is boeiend genoeg om je wel deelgenoot van te maken. Maar de schrijfbelofte bleek aan het eind van de zomer dus te kwetsbaar.

Te weten dat ik afgelopen week een workshop gaf over de kracht van kwetsbaarheid, maakt dat ik nu om mijzelf moet lachen. Practice what you preach! Daarom publiceer ik het blog van 20 september nu wel, en leer ik mijzelf weer een les.

Advertenties

Een gedachte over “Ga je mee?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s