Het tweede leven van een zoete heksenbol

Ver weg is hij. Grote Zoon is volledig verzonken in wat in groep 1 zijn meest dierbare boekje was: het vriendenboekje. Vol met ‘sweet memories’ blijkt, als hij af en toe iets hardop uitspreekt en erom lacht. Vandaag zijn we zo’n 12 jaar verder en net klaar met het schilderen van zijn zolderkamer. Simpsons-geel en -blauw kon écht niet langer. ‘Yeezy wit’ moest het worden. En Yeezy wit werd het.

En passant stel ik voor ook de kasten even op te ruimen en schoon te maken. Zijn verzameling Pringles-dozen komt onder een dikke laag stof vandaan en mag in de vuilniszak. Net zoals allerlei snuisterijen, die een decennium geleden bewaakt werden als kostbare schatten. De halve meter tijdschriften gaat een tweede leven elders tegemoet. De ooit van mij gekregen edelsteentjes en gevonden schelpjes gaan naar mijn bureaulaatjes.

‘Bij twijfel niet weggooien’, zeg ik als ik hem zie twijfelen. Als Weegschaal is twijfel hem eigen en precies om die reden heb ik de spullen, die we vandaag door onze handen laten gaan, al zo lang op zijn kamer laten liggen. Maar nu mogen er van hem zelfs dingen weg, die mij daarvoor te dierbaar zijn. Die verhuizen een etage lager, naar de dekenkist vol kinderherinneringen op mijn slaapkamer. Het uitzoeken daarvan is een toekomstig project.

In de dekenkist verdwijnen twee zelfportretten, gemaakt tijdens zijn tekencursus, de dromervanger, die goede diensten heeft verricht na een brute inbraak, en vier knuffels. Ik sta stil bij de dekenkist. Alweer jaren geleden gekregen van een vriend, die ik toevallig -of niet- gisteravond zag. Ook hij houdt van opruimen; hij gaf mij een zilverglanzende heksenbol.

Ik had wel vaker van die grote Kerstballen in bomen zien hangen of van die glinsterende voetballen in een tuin zien staan, maar kende er tot gisteren de naam niet van. Vandaag zoek ik naar de herkomst: Een heksenbol wordt ook wel een tuinspiegel of spiegelbol genoemd. Aan het eind van de 19e en begin van de 20e eeuw stonden ze in de tuinen van landgoederen, vaak op een siersmeedgietijzeren onderstel. De glimmende bollen, je hebt ze van glas en metaal, weerspiegelen de omgeving. Men dacht dat de bollen onheil en heksen afweerden en boze geesten hypnotiseerden waarna ze in de bol konden worden gevangen. De bollen werden ook wel voor de ramen gehangen. De symbolische betekenis en het praktisch nut is van eeuwen her.

De heksenbollen zijn, lees ik verder, niet alleen bedoeld om heksen, de duivel en reigers te verjagen, maar ook om de tuin voor ziekten te behoeden, een bruidspaar geluk te wensen, te schouwen en de tuin te versieren. Daar zit wel wat tussen voor mij, alhoewel ik van het eerste betwijfel of het gaat werken in mijn tuin 😉.

Vandaag is weer een cirkel rond. De Afrikaanse dekenkist, die ik zo’n twintig jaar geleden in mijn bezit kreeg, is aangevuld met zoete herinneringen, net zoals mijn tuin met een tweedeleven-heksenbol. De kamer is schoon en hagelwit en Grote Zoon en ik? Wij zitten tevreden en languit op de bank.

Advertenties

Een gedachte over “Het tweede leven van een zoete heksenbol

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s