Moeder Aarde in de uiterwaarde

De witte pluizen van de wilgen dwarrelen in de zachte wind. Het is warm, ik voel de zon prettig branden op mijn schouderblad. Een losse haarpluk strijkt langs m’n gezicht en net zo onzichtbaar fluistert er iets door het lange wiegende gras.

Achtergrondvogels zingen hun namiddaglied; een enkeling koert en twittert, waarschijnlijk van lichte schrik. Ik voel een spinnetje kriebelen over mijn been. Op mijn schrijfhand landt een teer gaasvliegje.

Ik sluit mijn ogen en voel me gedragen door Moeder Aarde. Ik adem in, leg mijn pen neer en kijk traag om mij heen. Geen mens te zien in de buurt van deze ogenschijnlijk gewone uiterwaarde, en ondertussen een weelderig paradijs.

Regen en zonneschijn
Een lach en een traan
KABAAL
en s t i l t e
Doorkijkjes naar inzichten

Als in een wervelwind van rode aarde en kosmische glinsteringen zijn ze nu in en om mij heen neergedaald. In mijn hart smelten ze samen, tot pure liefde voor het leven. Ik zak terug, naar diep in mijn buik en herinner mij de nieuwe maan die ik als in een droom zag, net zoals de zachte kracht die mij optilde en zei: ‘Houd op met je zorgen maken, alles zal goed komen’.

Ze staat vooraan
In de rij
Die de vijand
Die ik zelf ben
In een liefdevolle omhelzing
Helen
In het weten dat
Alles er al is
Op mijn pad van Zijn

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s