Horen, zien en van binnen zwijgen

Sinds een tijdje doe ik zo min mogelijk aan het huishouden op mijn doordeweekse vrije dag. Het wordt er een stuk rommeliger en minder schoon van, maar ik krijg gelukkig goed de smaak te pakken van die Franse slag. Hij maakt namelijk niet alleen mijn huis échter en daardoor mooier, hij geeft mij vooral ook de kans om datzelfde te doen.

Door mijn tijd niet te besteden aan stofzuigen, opruimen, afnemen en andere ‘nuttige’ dingen, komt er een hoop tijd vrij. Tijd die ik besteed aan dingen waar ik blij van word. Vandaag realiseer ik me echter ook dat ik die tijd flink opvul, zo niet helemaal volplemp. Want stel je voor dat er een gaatje vrijvalt, dan zou ik zo per ongeluk alsnog spons en zeem bijelkaar kunnen graaien om de ramen te gaan wassen.

Ik spreek af met lieve vriendinnen, die ik te lang niet gezien heb, surf eindeloos op internet op zoek naar allerhande nuttige weetjes, doe sociaal op Facebook en ga ´wanderen´ met Knoet. En ja, het is allemaal heel leuk en zeker in geval van de vriendinnen en de hond belangrijk, maar het doet ook iets met me, wat ik tot voor maandagavond niet zo goed kon benoemen.

Afgelopen maandag was het Blauwe Maan. Een magische maan(dag) dus. Want het was zowel voor de tweede keer in hetzelfde dierenriemteken volle maan, als zonnewende, wat inhoudt dat de langste dag zou volgen en de zomer begon. De laatste keer dat dit zo samenviel was in 1948, en de volgende keer is pas weer in 2094! Ik vierde Midzomer met een mooie groep vrouwen. Anders dan we hadden gehoopt, want er was geen zichtbare zon en maan, er was geen sprake van dansen bij het vuur, omringd door weelderige bloemenstruiken. Het was geïmproviseerd en heel intiem, binnen. En eigenlijk net zo bijzonder als deze volle maan zelf. En goed zoals het was.

Vandaag is mijn vrije doordeweekse dag en ik besluit, met de inzichten van afgelopen maandag, dat ik hem deze keer (en zoveel mogelijk keren die volgen) níet helemaal ga vullen met activiteiten. Ik ga zoveel mogelijk ´stil´ zijn. Want dat is het gevoel dat ik eerder niet zo goed kon benoemen en dat als inzicht maandagavond bij mij nóg weer eens een keer kwam binnendenderen. Een inzicht waar zelfs de stoere tuinmannen, die sinds vanmorgen half negen twee tuinen verderop aan het werk zijn met groot materieel en bijhorend kabaal, niet tegenop kunnen.

Het inzicht dat échte rust en stilte, net zoals échte schoonheid, niet van buiten, maar van binnen komen. Kwestie van horen, zien en van binnen zwijgen.

Advertenties

2 gedachtes over “Horen, zien en van binnen zwijgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s