Magic Manic Monday

We hebben ons ritme te pakken. We worden op een normaal tijdstip wakker en gaan mee in de forenzenstroom. Als we om half negen de deur uitlopen, komt de warmte ons al als een warme muur tegemoet. Dat belooft wat voor vandaag! Tegelijkertijd geniet ik er enorm van dat het eindelijk zomer is, al moest ik er de halve wereld voor over reizen (al geloof ik dat de zon inmiddels ook schijnt in Nederland).

Eerst een ontbijtje scoren. Dat doen we vandaag bij Yolk, ook alweer zo’n must-have-been-there-hippe-tent. Wat zo mooi is aan de restaurants hier to nu toe, is dat het er overal een hels kabaal is. Ik hoef dus bepaald niet te fluisteren! Ik twijfel tussen Yolk Berry Bliss en Breakfast Wrap en besluit tot die laatste, omdat ik het wel een interessant experiment vind om gebakken aardappels te eten voor ontbijt. Ik kan je inmiddels vertellen: t is een aanrader! Geen honger gehad vandaag, eerstvolgende maaltijd was om half acht 😀.

Aansluitend bezoeken we de Navy Pier. Bij deze naam veronderstelde ik allerhande marine-apparatuur te ontmoeten, maar het bleek gewoon een geslaagde versie van de steeds weer mislukkende Scheveningse Pier te zijn. Prachtige vergezichten in pastel, met Billy Joel op de achtergrond.

Grote Zoon wil in Chicago graag een streetwear-winkel bezoeken, zo’n vijf kilometer van Downtown Chicago. We besluiten erheen te gaan met de watertaxi. Het vaarschema in de folder is iets rooskleuriger voorgesteld dan de werkelijkheid, maar eigenlijk kan ons dat niet veel schelen. We hebben een overstap-tussenuur bij de Chicago Stock Exchange en dat zorgt ervoor dat we weer tijd kunnen besteden aan onze favoriete bezigheid: (zaken)mensen bekijken.

De watertaxi brengt ons uiteindelijk ver buiten het centrum en het meisje van de watertaxi heeft géén idee waar we heen gaan en waarom. Ze wenst ons succes. In alle hitte is de eindspurt van twee kilometer enkele reis naar Saint Alfred heftig, maar terwijl we langs North Avenue lopen realiseren we ons dat dit was wat we graag wilden: het gewóne Amerika zien en beleven.

De terugreis met de watertaxi is magisch, zeker het laatste stuk. Bovendeks, flinke vaart, jaren-veertig-jazz uit de luidsprekers, prachtig weer en een werkelijk fabuleus uitzicht! Het is een bijzondere combi van cosmopolitisch en relaxt. 

Al met al vandaag zo’n zestien kilometer in de benen. Maar wauw, wat een Magical Manic Monday! We sluiten af bij een héél echt Italiaans restaurant, met Frank Sinatra, Michael Bublé en echte Chicago-deep-pan-pizza. Als klap op de vuurpijl, kers op de taart, afsluiting in stijl: een balkonscene op Cindy’s rooftop, 12 hoog, wolkenkrabbers als kerstbomen all around en een bijna volle maan boven Michigan-Lake.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s