Van berghut tot Vegas

Om kwart voor zeven staan we klaar voor vertrek. Vandaag willen we, op weg naar Las Vegas, de noordzijde van de Grand Canyon bekijken. Het motel waar we sliepen is echt alleen berekend op slapers, je kunt er niet eens ontbijten. Doen we wel ergens onderweg.

We rijden Page uit richting zuiden en komen nog een keer langs de ranch waar we in de tent hebben geslapen. Prachtige herinnering. En snel daarna komen al weer nieuwe oh’s en ah’s. Langs Marble Canyon en de Vermillion Cliffs, de namen zeggen genoeg. Met in elk fotografisch beeld een grote afnemende maan.

Kaibab National Forest brengt ineens een enorm melancholisch gevoel bij me teweeg. Ik heb genoten in Navajo-land en realiseer me ineens dat dat avontuur voorbij is. De maan versterkt die geraaktheid. Dan denk ik even terug aan een Facebookbericht in mijn Maanmagiegroep; de maan stond deze dagen in mijn sterrenbeeld, Vissen. Dus daarom was ik niet met volle maan in Page, maar net een paar dagen later. Ik glimlach om de synchroniciteit.

Op de T-splitsing naar de Grand Canyon besluiten we te tanken en een hapje te eten. We stappen een bijzondere gelegenheid binnen: Jacob Lake Inn. Vanaf de voordeur ben ik verrukt over hoe deze Inn eruit ziet; als een knusse berghut, maar ook heel ruim en relaxt en vol met de mooiste native art. Alles klopt. Als ik even later de toelichting lees, ben ik helemaal in hoger sferen:
De wandkleden aan de muur vertellen enerzijds de levensstijl van de natives, en anderszins laten ze de herinneringen van de Indianen zien. Hun moeders maakten de wol schoon, kaartten en spinden het en weefden er de mooiste kleden van. De inkoper de Giftshop van Jacob Lake Inn groeide, als blanke jongen, op in een native omgeving en bouwde goede vriendschappen op met native artist. En zo kwam de Jacob Lake Inn aan zijn bijzondere collectie.

Ik luister naar de muziek op de achtergrond. Weer Countryroads, take me home, en ook Fragile van Sting, hoe passend! Plus de engelenstem van een van mijn favoriete bluegrass-zangeressen, Alison Krauss.

Ik kan de verleiding niet weerstaan om in deze prachtige en passende omgeving voor een speerpunt en een medicine bag te kopen. Wat zullen ze samen met de totemdier en de kralenketting mijn Maanmagie-speer sieren!

Met een volle buik -ik had een hartige Breakfast Casserole, die vult- verder op weg. We komen behoorlijk op hoogte, zien herten en helaas ook grote stukken afgebrand dennenbos. En na een uur rijden wordt ons geduld beloond. We lopen door de enorme Grand Canyon Lodge door. Een megablokhut, gebouwd eind jaren 20 vorige eeuw. Binnen donker hout en echt enorme leren banken. En een uitzicht … Weergaloos! Links en rechts van de enorme ruimte zijn grote balkons met loungestoelen. Ik zak neer, en leg m’n voeten op de rand. Wauw, wat een uitzicht. Hoe mooi? Het heet daar Bright Angel Point, need I say more?

Dan op weg naar de woestijn. Sin-city Las Vegas, here we come!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s