Vulkaan vol klein geluk en grote liefde

Haha, ik zal het vast verklappen: Dat kwartje in de gokautomaat gooien is niet gelukt. Manlief was van al het shoppen in slaap gevallen, gisteren aan het eind van de middag. Grote Zoon had aangegeven dat ie graag nog naar The Mirage wilde. Dat is een hotel waarvóór op zondagavond twee keer een vulkaan spuwt. The Mirage ligt ongeveer anderhalve mijl van ons appartement; volgens de routeplanner zou erheen lopen ongeveer een half uur zijn. Wij hebben inmiddels voldoende ervaring met veertigplus graden en crowdmanagement om die tijd te verdubbelen.

Om tien voor acht komen we aan bij The Mirage. Los van de hoeveelheid mensen die voor de vijver en nep-vulkaan staat, zijn er nog geen tekenen van een eruptie. Klokslag acht uur horen we vogels fluiten. En net zo plotseling als ze begonnen, stoppen ze ook weer. Er staat iets te gebeuren. We horen gerommel. Daar komt de lava!

In de vorm van een mooi samenspel tussen water en vuur wordt de vulkaanuitbarsting nagedaan. Bovenop een ‘berg’ een grote, en in de vijver wel honderd kleine, brandende gas-spuiters. En elke keer vlak voor een uitbarsting straalt de hitte ons tegemoet. Alsof we het nog niet warm genoeg hebben. Ik sta maar niet al te lang stil bij de gedachte wat hier zou kunnen gebeuren als er iets niet goed gaat.

Als de show is afgelopen, lopen we door naar The Venetian. Tenminste, dat proberen we. We belanden in een massa Chinezen. Ongelooflijk hoe die mensen zich steeds groepsgewijs verplaatsen. Met één man of vrouw vooraan, die een vlaggetje hoog boven de menigte uit houdt, turen ze allemaal naar dat ene vlaggetje en schuifelen ze voetje voor voetje. We maken dat we wegkomen.

In The Venetian kijken we onze ogen uit. The Grand Canal is naar alle waarschijnlijkheid een perfecte nabootsing van de echte kanaaltjes in Venetië. Compleet met gondola’s en zingende gondeliers. Maar het mooiste van alles is het plafond! Een helderblauwe hemel en het lijkt wel of de wolken écht bewegen. Het is net alsof we buiten in plaats van binnenin een hotel zijn. Dit is bijna second best na onze reis naar Venetië, die we toch maar niet maakten 😂, om te sparen voor deze reis.

Eindelijk gaan we voor een gokje. Ons geluk beproeven met de twee kwartjes in manliefs broekzak. We mengen ons in het gokgeweld, lopen wat rond op de gokvloer en bekijken alle apparaten. We zien alleen 1- en 5-dollarmachines. En als we er eindelijk één zien voor kwartjes, blijkt het ingewikkelder dan we dachten. Tegenwoordig moet je een soort van creditcard hebben, waar je dan saldo op kunt laten zetten. En voor we kunnen overwegen of we dat willen doen met onze twee kwartjes, worden we van de vloer gestuurd. Met twee ‘under-21’s it is prohibited to loiter near the machines’. 

Het moest niet zo zijn dat we hier onze rijkdom vergaren. Gelukkig staat er in onze eigen achtertuin een vulkaan die met regelmaat andersoortige rijkdom uitspuwt. Die van klein geluk en grote liefde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s